27-03-07

ontstaan Belgische Post... 1

Ontstaan van de Belgische Post

 

Inleiding
De eerste brievenbestellers ter wereld leefden omstreeks 1200 voor Christus in Egypte. De eerste ‘brieven’ waren kleitabletten. De boodschap werd  in natte klei gekerfd, waarna dat stuk in de zon te drogen werd gelegd. Daarna bekleedde men het gedroogde kleitablet met een verse laag klei, die opnieuw in de zon werd gelegd. Wie de ‘kleibrief’ kreeg, moest eerst de ‘omslag’ kapotslaan om de boodschap te kunnen lezen.
Het was niet alleen belangrijk  boodschappen te kunnen overbrengen. Meestal  moesten die boodschappen ook nog geheim blijven. Met de kleitabletten lukte dat prima. De Griek Histiaeus had een middeltje gevonden door een slaaf kaal te scheren, schreef de boodschap op zijn hoofd en wachtte tot het haar van de slaaf teruggegroeid was om hem weg te sturen. Rond 300 voor Christus hadden de Grieken nog een ander trucje bedacht. Ze wikkelden een lint om een stok, schrijven er hun boodschap op en wikkelden het lint er vervolgens weer af. Wie de boodschap wilde lezen, moest eerst het lint opnieuw rond een stok van gelijke dikte wikkelen. Tienduizend jaar geleden waren er in India ‘ijlboden’. Die renden van het ene postkantoor naar het andere in een soort aflossingswedstrijd. Elke ijlbode droeg een bel, en iedereen moest voor hem uit weg gaan. De Romeinse keizer Augustus liet de post rond brengen door de ‘cursor publicus’, want het versturen van post kostte veel geld. Dat werd bepaald door de afstand die de bode moest afleggen en de tijd die hem dat zou kosten. Langzaam maar zeker kreeg de cursor publicus opvolgers. De grote steden hadden hun eigen boden of koeriers, zij waren officiële boodschappers, zij waren makkelijk te erkennen. Ze reden te paard en droegen op hun uniform het wapenschild van hun stad of heer.
De brievenmaal werd in een koker gestoken, daarmede spreekt men van de rolrekeningen van 14de eeuw bewaard in het rijksarchief van Brussel.
Lodewijk XI startte de “paardenpost”. De koninklijke bode kon vanaf toen zijn vermoeide paard inruilen voor een fris dier en mijlen afleggen zonder dat zijn tempo daaronder leed. De ‘postafspanningen’ lagen toen zeven mijl uit elkaar. Dag en nacht wachtte de koerier van de koning tot zich een collega vanuit een naburige afspanning aandiende met een kostbare boodschap. De berichten kwamen na verschillende aflossingen ter plaatse met een tot dan toe ongeziene snelheid. In elke afspanning stonden steeds vier of vijf paarden klaar om te vertrekken 1.

met dank... Hugo Driesen

20:39 Gepost door Pol de postman in geschiedenis | Permalink | Commentaren (4) | Tags: pol, post, postman, postbode, facteur, geschiedenis |  Facebook |

Commentaren

Leerzame posting! Een geluk dat ik Donna niet moet kaalscheren om een bericht over te brengen.
Groetjes van Daisy en een knuffel van Donna

Gepost door: Daisy | 27-03-07

42 002 jammer heb het gemist :-)
we kunnen ons dat moeilijk voorstellen hoe dat het er vroeger aan toe ging hé Pol
groetjes

Gepost door: Borriquito | 28-03-07

net te laat... vandaag mijn eerste kaartje van postcrossing gehad! Een kaartje uit Nieuw Zeeland

Gepost door: Lizy | 28-03-07

oesje sorry... lizy was precies wat verstrooid...

Gepost door: Lizy | 28-03-07

De commentaren zijn gesloten.