22-05-07

Leve de Facteur!

Postbodeft

Leve de facteur!

Ik heb een pracht van een postbode. De man kent mijn levensgewoonten en weet precies wanneer hij moet aanbellen als hij pakjes heeft die niet in mijn bus kunnen. En anders zoekt hij een oplossing. Zelfs bij regenweer, als ik een vies gezicht trek, houdt hij er de moed in. Een voorbeeld van een facteur.

We slaan soms een praatje. Over het aantal zendingen dat sterk vermindert, over de reorganisatie in de post, over zijn dochter. Maar klagen hoor ik hem niet. Ik heb me dan ook nog niet kwaad gemaakt omdat ik al zeven dagen geen post ontvang. Op wie moet ik me kwaad maken trouwens? Op Johnny Thijs? Maar de staking begint ook op mijn zenuwen te werken. Mijn tijdschriften komen niet toe, mijn brieven niet, mijn cd's niet, ik wacht ook op een geboortekaartje. Mijn belastingbrief was wel nog net voor de staking in mijn bus gevallen. Oef! Levensnoodzakelijk is die post niet. Maar ik hoor zo graag de post in de brievenbus vallen. Dat hoort bij het dagelijkse ritueel, het geeft me een goed gevoel. De postbode als brenger van goed en slecht nieuws. Ik merk het ook als er vervangers voor hem op pad zijn. dan belanden er soms verkeerde brieven in mijn bus.

Ja, De Post moet zich wapenen in een geliberaliseerde postmarkt en zich aanpassen aan het veranderende landschap met emailverkeer en almaar meer technische communicatiemiddelen. Dit jaar gaan 277 postkantoren dicht. Ze worden vervangen door postpunten in supermarkten en krantenwinkels. Ook daar was fel protest tegen. De 140 postuitreikers en chauffeurs in Gent 1 staken tegen Georoute 2 en de automatisering van de postsortering. Georoute is het computersysteem dat de postbedelingsrondes uittekent. Ook in juni vorig jaar protesteerden de postbodes en chauffeurs van het Stapelplein tegen de hoge werkdruk. De Post probeert de veranderingen zonder ontslagen door te voeren, maar wil misschien iets te vlug gaan.

Voor de postmensen is staking nog een middel. Veel burgers, overheidsinstellingen en bedrijven voelen het. Unizo roept op voor een minimale dienstregeling, omdat de staking niet alleen vervelend is voor de burgers maar ook economische schade toebrengt. Daar valt iets voor te zeggen. Al zullen de vakbonden natuurlijk roepen dat je daardoor het stakingsrecht aantast. Een debat daarover kan geen kwaad.

Bij een sociaal conflict is het altijd moeilijk in te schatten wat er schort. Ik stel alleen vast dat het al jaren rommelt in Gent 1. Blijkbaar is er ook ontevredenheid in andere postkantoren in Vlaanderen. Mocht ik van De Post zijn, ik zou mijn postbodes toch wat koesteren. De postbode is meer dan een machine die post bedeelt op commando van een computer. Niet iedereen leeft al met internet en e-mail. De postbode is voor veel mensen een aanspreekpunt en een dagelijks sociaal contact. Hij is dan ook veel beter bekend dan de wijkagent. Postbodes zijn meestal loyale en betrokken werknemers, die door weer en wind hun job doen. Een job waar ze niet eens goed voor worden betaald.

Ik zou hem missen, mijn postbode.

19:45 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Dag Pol, Subliem geschreven tekst!!! Het is bijna een samenvatting van de inhoud van je postings.
Groetjes van Daisy en een knuffel van Donna

Gepost door: Daisy | 22-05-07

Ode Een ode aan de teveel geplaagde postbode, mooi geschreven Pol.
Cya, Vanessa en John!

Gepost door: johnmoogie | 22-05-07

Onze complimenten, Pol ! Schitterend verwoord !
Vandaag stond ik in een postkantoor met vroeger 4 bedienden, nu nog 2....de wachtenden stonden tot buiten ! 1 van de 2 bedienden moest dan ook nog regelmatig de telefoon opnemen, het pc programma was weer veranderd naar 't schijnt zonder waarschuwen, waardoor ze mekaar ook nog moesten helpen....Sterke mensen moeten dat zijn ! Met een heel groot incasseringsvermogen !
Groetjes;-)

Gepost door: nicole | 22-05-07

Iedereen is vervangbaar Beste Pol,

Hoe zeer het mij ook spijt: iedereen is vervangbaar. Wij evolueren naar een maatschappij waarin alles rap moet gebeuren. Kijk naar de supermarkt. Hier in Berchem heeft Carrefour zes zelfbedieningskassa's geinstalleerd. Op de lange duur, eenmaal de klanten aan de machines gewend zijn, zullen zij kassiersters vervangen. Zo gaat het ook bij De Post. Eénmaal e-mail en internet echt door iedereen is aanvaard, zal dat ten koste gaan van de postbodes. Daar is geen ontsnappen aan.
Ook mijn job als bediende staat op de helling. De machines in de sorteercentra zullen grotendeels het sorteerwerk uit m'n handen nemen. In de niet zo verre toekomst gaan wij waarschijnlijk de weg op van Nederland, waar de post bedeeld wordt door huisvrouwen en studenten als bijverdienste.

Waar het op neerkomt is het volgende: De Post houdt zich bezig met een verouderd soort werk. De brief zal blijven bestaan. Maar de brief verhoudt zich wel tot de e-mail als de plaat ten opzichte van de DVD. Natuurlijk zullen er mensen bij de brief blijven zweren. Maar de meesten zullen eieren voor hun geld kiezen.

And that's the truth, Ruth!

Spijtig voor ons... maar tant pis, tampax. Wij kunnen er toch niets aan doen.

Met vriendelijke groeten,
GDB

Gepost door: GDB | 23-05-07

De commentaren zijn gesloten.