22-11-07

zeven jaar tot het preces...

'Ze hebben 7 jaar van mijn leven afgenomen'

Een van de vijf postmensen die gisteren in beroep vrijgesproken werden in de zaak van David Van Gysel is postmeester Felix Ackermans. 'Ik wist dat ik onschuldig was. Maar je weet nooit wat de uitspraak zal zijn.'

Enorm opgelucht. Zo voelt Felix Ackermans zich na zijn vrijspraak door het hof van beroep. Hij was de postmeester van het kantoor van Wezembeek-Oppem en een van de vijf beklaagden in het 'pestproces'. 'Ik was overtuigd van mijn onschuld en hield een goed gevoel over aan de zittingen in beroep. Maar je weet toch nooit hoe de uitspraak zal zijn.'

Ackermans was 43 en pas een jaar aangesteld als postmeester toen de affaire losbarstte in oktober 2000. In januari 2004 werd hij veroordeeld tot 22maanden cel met uitstel. Gisteren kwam er een einde aan zijn nachtmerrie.
Hoe hield u het heel die tijd vol?
'Die zeven jaren zijn verschrikkelijk moeilijk geweest maar ik heb nooit getwijfeld aan mijn gelijk. Dat heeft mij recht gehouden. Ik heb veel steun gehad van mijn vrouw. Ook voor haar ben ik blij dat het nu voorbij is.'
Hoe bent u erin betrokken geraakt?
'Ik zie mezelf als slachtoffer. Als kantoorhouder was ik verantwoordelijk en dus kwamen ze onvermijdelijk bij mij terecht. Maar ik kon er niets mee te maken hebben want de feiten die mij aangewreven werden konden alleen maar plaatshebben 'sochtends heel vroeg, op een moment dat ik nog niet aan het werk was.'
Hoe voelde u zich na uw veroordeling in eerste aanleg?
'Verschrikkelijk teleurgesteld. De straf was zwaar: 22 maanden. Dat kon ik niet begrijpen. Er waren geen aanwijzingen of getuigenissen tegen mij. Door het arrest in beroep is mijn vertrouwen in het gerecht weer hersteld.'

'Ik heb als enige beklaagde alle zittingen meegemaakt. Raadkamer, kamer van inbeschuldigingstelling, eerste aanleg, hof van beroep. Ik heb niets gehoord wat ik mij zou kunnen verwijten.'
U bleef werken bij De Post.
'Na de gebeurtenissen heb ik nog vier jaar in Wezembeek-Oppem gewerkt. Dat was niet gemakkelijk. Ik werd lastiggevallen, voor moordenaar uitgemaakt. Na de veroordeling in eerste aanleg kwam het verzoek om overgeplaatst te worden. Dat was geen verplichting maar ik heb het toch aangenomen. Hoewel de collega's me bleven steunen, was ik blij dat ik er weg was. Zo werd ik niet meer dagelijks met de zaak geconfronteerd. Ik ben toen naar het kantoor van Brussel-Centraal verhuisd.'
Werd u daar niet scheef bekeken?
'Helemaal niet. Nu willen ze me niet meer kwijt. Ik doe het werk hier graag maar ik mis het kantoorwerk wel. Ik zou best terug willen naar Wezembeek-Oppem.'
Pardon?
'Waarom niet, nu ik vrijgesproken ben? Uiteraard zullen er nare herinneringen blijven. Maar ik heb er altijd graag gewerkt. Voor ik postmeester werd, heb ik er 25jaar aan het loket gezeten.'
Was dat kantoor niet de hel?
'Zeker niet. Er waren problemen, dat was geweten. Maar er heerste een samenhang om er het beste van te maken. Van pesterijen heb ik nooit iets gehoord of gezien.'
Het is door de klacht van de ouders van Van Gysel dat u dit meegemaakt hebt. Koestert u wrok tegen hen?
'Ze hebben mij zeven jaar van mijn leven afgenomen. Hen wil ik liever niet meer ontmoeten.'
Zult u schadevergoeding vragen?
'Daar ben ik nog niet uit.'

15:30 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pol, post, postman, postbode, facteur |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.