31-01-09

het leven zoals het is... postbezorger...

postbezorger
Voor een bezorger begint de dag al 's nachts

Sneeuw, regen, kou of wind, zeven uur is zeven uur en dan moet de krant op de mat liggen. Voor dagbladbezorgers is het voor dag en dauw opstaan dagelijkse kost. Elke ochtend weer gaan zo'n 5.000 bezorgers van Wegener vroeg op pad om de lezers van hun dagelijkse ontbijtnieuws te voorzien. En ja, waar mensen werken gaat wel eens wat mis. En als de krant niet wordt bezorgd, is de bezorger de klos...


"Mensen snappen niet altijd wat er allemaal bij komt kijken om een krant op tijd te bezorgen." Het is half vijf in de ochtend als Christien vanEk haar depot in het gebouw van duivensportvereniging De Eendracht opengooit. De kranten zijn net gelost en voor de depothoudster is het zaak te zorgen voor orde in de grote stapels papier. "Om half zes komen de eerste bezorgers. Dan moet de kranten natuurlijk wel klaar liggen."

Al enkele jaren is Van Ek het kloppend hart van de dependance aan de Schimmelstraat. Om bijtijds de boel op de rit te hebben, gaat voor haar elke ochtend om vier uur de wekker. "Altijd vroeg uit de veren. Heel vroeg. Ja, en soms denk je dan wel eens: waar doe ik het allemaal voor. Want tegenwoordig haal ik niet zoveel eer meer uit mijn werk."

Hoewel het opstaan haar niet veel moeite kost, mist ze wel eens wat erkenning voor het werk dat zij samen met haar collega's dagelijks doet. " Het is niet zo dat een krant uit zichzelf naar een brievenbus wandelt. Daar gaat meer aan vooraf. Mensen hebben daar vaak geen weet van."

Voor depothouders en bezorgers zijn het barre tijden. Het tekort aan personeel is nijpend en iedere uitvaller door ziekte of andere redenen betekent een bult extra werk voor de rest. "De meeste mensen die hier bezorgen, zijn gelukkig uit het goede hout gesneden en nemen dan zonder al te veel gedoe een wijk over. Maar die vlieger gaat helaas niet altijd op."

Ondertussen druppelen de eerste bezorgers het pand binnen. Ze hebben het geluk dat ze binnen in de warmte hun tassen kunnen volladen. Voor laatkomers liggen de stapels netjes buiten tegen de gevel. "Ik kan niet gaan wachten tot iedereen zijn stapel heeft opgehaald. Dan kom ik zelf in tijdnood. Ik heb ook mijn wijk te doen."

Voor iedere bezorger betekent de krant bezorgen hetzelfde. Voor zevenen moet het laatste nieuws bezorgd zijn. Dus ook voor Van Ek zelf. "Dat ik als depothouder er ook zelf bij bezorg, is uit nood geboren. Ik heb helaas nog niemand gevonden die de buitengebieden van me kan overnemen. Zonder auto is dat ook niet te doen."

Waar veel bezorgers traditioneel met grote fietstassen hun wijk afwerken, is voor de depothoudster het gebruik van de auto noodzakelijk. " Ik kan wel gaan fietsen, maar dan moet ik direct om vier uur beginnen. Dan red ik het misschien net. Maar dat lukt me dus niet, omdat ik als depothouder ook taken heb."

Hoewel niet altijd alles vlekkeloos verloopt, is haar bevlogenheid groot. En aanstekelijk. Ze spant ook haar naaste familieleden voor het bezorgkarretje als er ergens een gat valt. Behalve Van Ek zelf, bezorgen haar man, dochter en schoonzus ook de krant. En ja, als een andere bezorger ziek wordt of afwezig is, pakken ook zij er zonder schroom een extra wijk bij.

Ondanks de inspanningen van de familie, slagen ze er niet altijd in de krant voor zeven uur in de ochtend te bezorgen. "Het is elke morgen weer hopen dat alle stapels zijn meegenomen en dat niemand ziek is of zich heeft verslapen. Want dan wordt zeven uur een lastig verhaal."

Om kwart voor zeven is Van Ek terug bij haar depot. Gelukkig zijn alle stapels opgehaald. Toch zit voor haar de ochtend er nog niet op. "Ik wist gisteren al dat er vandaag een gat in de planning zit. Dus ik heb nu nog één wijk te doen. Zeven uur bezorgen daar? Nee, dat ga ik helaas niet redden."

Haar inspanningen ten spijt, snapt ze dat mensen daarover klagen. "Mensen betalen goed geld voor hun krant. Dan mogen ze ook iets verwachten. Alleen, wij, de bezorgers, kunnen er niet altijd iets aan doen wanneer een krant te laat is. We doen echt ons best."

10:15 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.