26-09-09

een honds verhaal...

armEen honds verhaal

In de rustige villawijk woonde in één van die villa’s een bouvier. Deze had de gewoonte zich in de achtertuin op te houden maar wist door het piepen van het tuinhek precies wanneer hij langs de zijkant naar voren moest rennen om met name postbodes te verjagen. Daar hadden ze bij de post al gauw iets op gevonden. Wanneer je over het tuinhekje heen stapte hoorde je geen piepen en werd de hond niet gealarmeerd. Dit ging jaren goed en de postbodes vertelden dit ook door aan nieuwe collega’s.
Op een dag kwam een wat oudere postbode langs. Ook hij stapte met zijn stramme benen over het tuinhek heen om de post in de brievenbus van het huis te doen. Op dat moment deed de vrouw des huizes de voordeur open en zei: "Maar meneer! Dat die jonge jongens nu over dat tuinhek stappen om tijd te winnen kan ik begrijpen. Maar op uw leeftijd lijkt me dat toch wat moeilijk gaan." De postbode, enigszins geïrriteerd door de onwetendheid van de vrouw besloot frontaal in de aanval te gaan en zei: "Mevrouw, als ik dat tuinhek open doe, dan hoort die klote hond dat en vliegt mij meteen aan."
"Maar meneer" zei de vrouw, "Die hond is al zeker tien jaar dood!"...

10:00 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.