29-09-09

waarom Luc bleef... werken...

luc
Terwijl alle postbodes van Denderleeuw staken, blijft Luc Van Nuffel werken

Alle postbodes van Denderleeuw hebben gisteren gestaakt, op één man na: Luc Van Nuffel (46) uit Smetlede. De man -die vandaag een nieuw tijdelijk contract moet krijgen- trotseerde de boze blikken van zijn collega's en ging gewoon aan de slag. 'Als ik staak, riskeer ik dat De Post me buitensmijt.'

In Denderleeuw plant De Post een proefproject met zogeheten wijkpostbodes. Dat zijn studenten of huisvrouwen die met een deeltijds contract bepaalde taken van de postbode zullen overnemen tegen een lager loon. In het postkantoor van Denderleeuw is dat nieuws slecht aangekomen. Omdat ze vrezen dat er banen zullen sneuvelen, legden de veertien postbodes gisteren spontaan het werk neer.

Met uitzondering dus van Luc Van Nuffel uit Smetlede, een deelgemeente van Lede. Hij daagde om 5 uur op aan het postkantoor in de Guido Gezellelaan. Daar botste hij op een piket van collega's en vakbondsmensen. 'Het was direct spel', zegt Van Nuffel. 'Sommige collega's werden kwaad toen ze beseften dat ik gekomen was om te werken. Ik heb hen uitgelegd dat mijn contract van zes maanden vandaag afloopt en dat ik een nieuw contract moet tekenen. Ik wil dat niet vergooien door niet te werken. Helaas toonde niet iedereen daar begrip voor.'

Maar Van Nuffel hield voet bij stuk. 'Ik zeg dat eerlijk: mijn werk is me meer waard dan mijn collega's. Want ik moet ook aan mijn gezin denken: ik heb een vrouw en twee kinderen. En wat als De Post me bedankt voor bewezen diensten? Zullen mijn collega's dan het verschil tussen mijn salaris van De Post en mijn dop bijpassen? Ik denk het niet hé.' Van Nuffel zegt dat hij zelfs mét een vast contract niet zou staken. 'Ik werk nu meer dan een jaar bij De Post. Voordien werkte ik altijd in een fabriek. Ook daar heb ik nooit meegestaakt. Als ik hoorde dat er gestaakt zou worden, nam ik op voorhand vrij. Omdat ik vind: staken, dat lost toch niets op.'

Toch zegt de postbode dat hij ook zijn stakende collega's begrijpt. 'Er is onzekerheid hé. Met de komst van dat proefproject vreest iedereen voor zijn job. Ik ook. Maar mij zal De Post nooit kunnen verwijten dat ik ermee gespeeld heb.'

Luc Van Nuffel trok zich gisteren eerst en vooral de krantenbezorging aan. 'Omdat een krant de dag later toch niets meer waard is', zegt hij. Van Nuffel was ondanks zijn inzet niet overal even graag gezien. 'Sommige mensen hadden al een krant gekocht. Omdat ze dachten dat de krant toch niet meer zou komen.' Maar gelukkig kreeg hij overwegend schouderklopjes. 'De mensen hadden op het nieuws gehoord dat De Post staakte. Als ze me dan zagen, waren ze blij. Ook al moest ik toch veel mensen ontgoochelen die graag ook hun pakjes of hun brieven hadden gekregen.'

Van Nuffel was gisteren de enige postbode van Denderleeuw die werkte. Maar toch kreeg hij gezelschap van postmeester Rita Boterberg. Zij mag naar eigen zeggen niet staken en keerde zelfs uit ziekteverlof terug om te helpen met het bezorgen van kranten. Ook een postbode uit Aalst en een bediende die zich normaal bekommert om aangetekende verzendingen schoten Luc Van Nuffel te hulp. 'Chapeau voor die drie', zei postmeester Boterberg toen ze er gisteren in de namiddag in geslaagd waren alle 657 kranten te bussen. Voor Luc Van Nuffel was dat nog niet voldoende. 'Ik ga nu wat post sorteren. Want anders moet ik het morgen toch doen. Als ze een autofabriek stilleggen, stopt de band. Maar bij De Post blijft het werk komen. Vandaar: je moet zot zijn om te staken, vind ik.'

13:47 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.