24-12-09

Kersttijd... brieven aan God...

god 2
Brieven aan God

 

Israelische post bezorgt boodschappen vanuit de hele wereld

Elk jaar sorteert en zegent Israël 1.000 gebeden en smeekbeden die worden verzonden naar de heilige stad.

In een postsorteerkantoor naast een bakkerij op een industrieterrein in Jeruzalem worden honderden brieven voorzichtig opzijgelegd voor een bijzondere bezorging en behandeld met het respect dat wordt voorbehouden voor heilige geschriften. De omslagen zijn uiteenlopend geadresseerd, maar de brieven zijn allemaal bestemd voor dezelfde plek. En geen van de brieven is beantwoordbaar, toch niet door de mens.

Dit is het departement 'Brieven aan God' van de Israëlische postdiensten, waar jaarlijks meer dan 1.000 brieven worden ontvangen die eens om de zoveel maanden worden geopend, gevouwen en, tijdens een ceremonie onder leiding van een opperrabbijn, in de barsten van de Klaagmuur (die soms ook de 'Westelijke muur wordt genoemd) in de oude stad van Jeruzalem worden geduwd. Sommige zijn afkomstig van joden, sommige van christenen, sommige van aanhangers van andere godsdiensten.

Een brief uit Polen die nu op het postkantoor ligt, is eenvoudigweg geadresseerd aan: 'God, Jeruzalem, Israël', een andere uit Australië: 'Liefste God, Westmuur'. Op een brief uit Groot-Brittannië staat: 'Aan een arme man in Israël', en op een andere: 'Rabbijn Jezus, Tel Aviv'.

De brieven arriveren in vele talen. De meeste zijn tegenwoordig geschreven in het Russisch, andere komen uit Duitsland: 'Gott, Klagemauer, Jerusalem', Mexico: 'Dios, Muro de los Lamentos, Jerusalem' en Frankrijk: 'La Terre-Sainte'. Sommige zijn meer esoterisch, zoals een brief uit Ghana, geadresseerd aan 'De cultus van de Calebs, Israël.

De brieven zelf bevatten innige boodschappen van verdriet, leed of religieuze devotie. Een paar brieven in het Hebreeuws zijn geadresseerd 'Aan mijn overleden moeder' en 'Aan mijn overleden vader'. Een postkaart uit de Verenigde Staten is gericht tot 'Beste Jezus' en draagt de eenvoudige boodschap: 'Ik hou van u. Ik denk aan u. Ik dank u.' Onder zijn handtekening heeft de schrijver met kleefband drie centen aan de kaart gekleefd.

Sommige geschriften lijken geïnspireerd door bezoeken aan of pelgrimstochten naar Jeruzalem, andere door tv-predikanten.

Een brief in het Engels is geadresseerd aan 'Dhr. Christus (God), Jeruzalem, Israël' en begint met: 'Ik wil u heel erg bedanken voor de kans om deel te nemen aan uw televisieaanbod over het christelijke geloof en voor uw advies en beloningen.' Hij bevat een cheque voor één Amerikaanse cent.

Andere lijken gedreven door een fervent religieus geloof, zoals een twee pagina's lange, in het Engels opgestelde, handgeschreven brief uit Israël. Hij is geadresseerd aan 'Zoon van Nun, Jozua Cultus, Israël' en begint met: 'Is het een misdaad om de laatste God te dienen?'

De voorbije twaalf jaar was Avi Yaniv, 66 jaar, verantwoordelijk voor het departement 'Brieven aan God' en heeft hij getracht om inzicht te krijgen in de post die elke dag toekomt.

'Ze komen van mensen die lijden aan depressies, stress of onder een bepaald verlies', zegt hij. 'Ze vragen om de genezing van een familielid of om de verzoening tussen een man en zijn vrouw, of tussen Israël en de Arabische landen. Sommigen willen materiële zaken. Wij noemen het de checklist: ze vragen een goede baan, een goede vrouw, een mooie auto en veel geld.'

Er zijn twee regelmatige schrijvers, een uit Mexico en een andere uit België, die om de paar weken een brief sturen. Maar volgens de regels van de postdiensten mag Yaniv hen niet terugschrijven.

Ongeacht het geloof van de schrijver, wordt elke brief uiteindelijk bezorgd aan de Klaagmuur. Na een tijdje worden de barsten in de muur leeggemaakt om plaats te maken voor nieuwe boodschappen en worden de oude boodschappen begraven in gewijde grond. 'Wij geloven dat de Klaagmuur de plek het dichtst bij God is in Jeruzalem', zegt Yaniv.

Hoewel het schrijven van brieven minder populair wordt, zeker in het westen, is er geen terugval in het aantal brieven aan God. Yaniv merkte een duidelijke stijging van het aantal brieven uit Rusland en ex-Sovjetstaten de laatste jaren. Een teken, zo gelooft hij, van de nieuwe openheid in deze maatschappijen.

Af en toe arriveert er een brief uit Jordanië of Egypte, en ooit kwam er eentje uit Marokko, maar brieven uit andere Arabische staten worden niet ontvangen. De meeste brieven zijn heel persoonlijk. 'Ik kreeg ooit een brief van iemand die niets vroeg van God. Hij wilde God gewoon bedanken voor wat hij al had', zegt hij.

'Een andere kwam uit Rusland, van een vrouw die schreef aan haar overleden vader. Ze had ruzie met hem gemaakt en schreef in heel moeilijke bewoordingen over hoe hij haar had behandeld. Ooit ontvingen we een brief van een man die schreef aan God nadat zijn vrouw was gestorven. Hij vroeg God om zijn vrouw terug te sturen naar hem in zijn dromen, zodat hij haar nog één keer kon zien. Hij miste haar heel erg.

15:16 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

dag Pol, Ik wens je prettige feestdagen toe. Ik hoop dat je bij veel mensen een beetje vreugde kan brengen met jou tussenkost:brieven en kaartjes.
Voor jezelf wens ik droge straten toe en geen glijbanen zodat je heelhuids terug huiskomt!
Een mooi 2010!

Gepost door: magda | 26-12-09

De commentaren zijn gesloten.