31-12-09

de gestolen... postzak...

postzak
Onderzoek naar gestolen postzak

Bewoners van de wijk Kristus Koning, onder wie schepen Jean-Pierre Vanden Berghe, hebben één dag geen post ontvangen. De postzak werd gestolen. ‘Maar De Post tilt daar blijkbaar niet zwaar aan', zegt Vanden Berghe.

De Brugse schepen voor Openbare Werken Jean-Pierre Vanden Berghe (CD&V) is niet te spreken over De Post, nadat hij één dag geen post ontvangen heeft. ‘Ik heb gemerkt dat ze er bij De Post niet zwaar aan tillen dat de postzak gestolen werd.'

‘Uiteindelijk heb ik klacht ingediend bij de klantendienst. Zelf heb ik de korpschef van de politie gevraagd het nodige te doen.'

‘Ik kan niet begrijpen dat De Post zomaar een postzak op straat bij een portaal van een woning achterlaat', zegt Vanden Berghe.

Volgens Piet Van Speybrouck, woordvoerder van De Post, wordt wel degelijk zwaar getild aan de feiten. ‘Er werd aangifte gedaan bij de politie en ook De Post is een onderzoek gestart.'

‘De gestolen zak is één van de overlastzakken die achtergelaten worden omdat de postbodes niet alle poststukken kunnen meenemen. Die zakken worden vaak achtergelaten in winkels en in garages van woningen, waar er sociale controle is. Dit gebeurt al jaren zo en de postzakken worden zelden gestolen.'

‘In elk geval bevat de gestolen postzak geen waardevolle stukken, want die heeft de postbode bij zich. In de meeste gevallen duiken die zakken enkele dagen later weer op.'

17:30 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

pensioentje gestolen in postkantoor...

kwijtDieven stelen pensioentje in postkantoor

Een 84-jarige Mechelaar is zijn pensioen kwijt.

Toen hij het geld ging afhalen op het postkantoor aan de Mechelse Schoenmarkt, werd hij in de lokettenzaal slachtoffer van een gauwdiefstal. Een onbekende slaagde erin om de man, die slecht te been was, zijn pensioen te ontfutselen. Getuigen hadden opgemerkt dat een onbekend koppel van Oost-Europese afkomst zich verdacht gedroeg in de buurt van de man.

16:49 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10.000 handtekeningen voor een overheidsbedrij: De Post...

10.000 handtekeningen om van De Post weer overheidsbedrijf te maken

De Kommunistische partij (KP) heeft donderdagmorgen 10.000 handtekeningen overhandigd aan het kabinet van premier Leterme. De partij vraagt een terugkeer naar een postbedrijf dat volledig door de staat wordt beheerd.

Bezorgd

De initiatiefnemers van de petitie hebben, sinds de lancering van de petitie in februari 2008, 4.000 handtekeningen via het internet en 6.000 op papier verzameld. De ondertekenaars zijn bezorgd over de sluiting van postkantoren, de terugloop van het werk en de verslechtering van de arbeidsomstandigheden. Een tiental mensen werd vandaag in de Wetstraat 16 ontvangen door een vertegenwoordiger van de eerste minister.

Grotendeels
De vertegenwoordiger van de premier kon hen vertellen dat De Post grotendeels in handen van de staat blijft (de Britse risicokapitaalgroep CVC Capital heeft een belang van 49.9 procent in het postbedrijf, nvdr).

Principenota

Hij onderstreepte ook dat de principenota over de toekomst van De Post van minister voor Overheidsbedrijven Inge Vervotte (CD&V) voorziet in een verhoging van het aantal verkooppunten tot 1.300, waarvan er ten minste 650 postbureau's moeten zijn (momenteel 589), alsook een verbetering van de dienstverlening. Ook wil de regering correcte arbeidsvoorwaarden in de sector waarborgen.

Wetsontwerp
Twee weken geleden keurde de ministerraad nog het wetsontwerp goed dat de regels over de werking van de vrijgemaakte postmarkt moet vastleggen. Dit voorontwerp vertaalt het akkoord dat de regering eind 2008 al sloot in het kader van de liberalisering van de postmarkt. Europese regels verplichten ons land immers om de Belgische postmarkt tegen 1 januari 2011 volledig open te stellen

14:44 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-12-09

Post... Cees Nooteboom...

Post

Maar hoe helder zijn je ideeën dan,
vroeg de postman. Op dat ogenblik
verduisterde de hemel,
maar dat had er niets mee te maken,
dat gaat hier altijd zo,
van het ene ogenblik op het andere.

Dat wordt regen, zei hij, en zo was het.
Dikke druppels. Achter hem zag ik de baai,
een vliegtuig loodzwaar in de wolken,
langzaam. Het landde.

Waar blijven zulke secondes?
Hoeveel geruis kan worden gemist?
Welke gesprekken kunnen niet worden
verpulverd tegen de tijdmuur, in een gebrek
aan geheugen, ergens onderaan
in een droom?

Fictie, een huis op een heuvel,
de psalm van de regen, pagina zes,
postbode, afdaling, heuvelpad,
de vergetelheid in,
de zijne, de mijne,
het spek van de tijd,

zoals iemand een bladzij omslaat
zonder te hebben gelezen,

alles geschreven voor niets.

Cees Nooteboom

10:48 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-12-09

opgepast...

aan zij die hun kaartjes nog moeten versturen... eerst ontnuchteren...

self-sealing-envelope

18:46 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

24-12-09

Kersttijd... brieven aan God...

god 2
Brieven aan God

 

Israelische post bezorgt boodschappen vanuit de hele wereld

Elk jaar sorteert en zegent Israël 1.000 gebeden en smeekbeden die worden verzonden naar de heilige stad.

In een postsorteerkantoor naast een bakkerij op een industrieterrein in Jeruzalem worden honderden brieven voorzichtig opzijgelegd voor een bijzondere bezorging en behandeld met het respect dat wordt voorbehouden voor heilige geschriften. De omslagen zijn uiteenlopend geadresseerd, maar de brieven zijn allemaal bestemd voor dezelfde plek. En geen van de brieven is beantwoordbaar, toch niet door de mens.

Dit is het departement 'Brieven aan God' van de Israëlische postdiensten, waar jaarlijks meer dan 1.000 brieven worden ontvangen die eens om de zoveel maanden worden geopend, gevouwen en, tijdens een ceremonie onder leiding van een opperrabbijn, in de barsten van de Klaagmuur (die soms ook de 'Westelijke muur wordt genoemd) in de oude stad van Jeruzalem worden geduwd. Sommige zijn afkomstig van joden, sommige van christenen, sommige van aanhangers van andere godsdiensten.

Een brief uit Polen die nu op het postkantoor ligt, is eenvoudigweg geadresseerd aan: 'God, Jeruzalem, Israël', een andere uit Australië: 'Liefste God, Westmuur'. Op een brief uit Groot-Brittannië staat: 'Aan een arme man in Israël', en op een andere: 'Rabbijn Jezus, Tel Aviv'.

De brieven arriveren in vele talen. De meeste zijn tegenwoordig geschreven in het Russisch, andere komen uit Duitsland: 'Gott, Klagemauer, Jerusalem', Mexico: 'Dios, Muro de los Lamentos, Jerusalem' en Frankrijk: 'La Terre-Sainte'. Sommige zijn meer esoterisch, zoals een brief uit Ghana, geadresseerd aan 'De cultus van de Calebs, Israël.

De brieven zelf bevatten innige boodschappen van verdriet, leed of religieuze devotie. Een paar brieven in het Hebreeuws zijn geadresseerd 'Aan mijn overleden moeder' en 'Aan mijn overleden vader'. Een postkaart uit de Verenigde Staten is gericht tot 'Beste Jezus' en draagt de eenvoudige boodschap: 'Ik hou van u. Ik denk aan u. Ik dank u.' Onder zijn handtekening heeft de schrijver met kleefband drie centen aan de kaart gekleefd.

Sommige geschriften lijken geïnspireerd door bezoeken aan of pelgrimstochten naar Jeruzalem, andere door tv-predikanten.

Een brief in het Engels is geadresseerd aan 'Dhr. Christus (God), Jeruzalem, Israël' en begint met: 'Ik wil u heel erg bedanken voor de kans om deel te nemen aan uw televisieaanbod over het christelijke geloof en voor uw advies en beloningen.' Hij bevat een cheque voor één Amerikaanse cent.

Andere lijken gedreven door een fervent religieus geloof, zoals een twee pagina's lange, in het Engels opgestelde, handgeschreven brief uit Israël. Hij is geadresseerd aan 'Zoon van Nun, Jozua Cultus, Israël' en begint met: 'Is het een misdaad om de laatste God te dienen?'

De voorbije twaalf jaar was Avi Yaniv, 66 jaar, verantwoordelijk voor het departement 'Brieven aan God' en heeft hij getracht om inzicht te krijgen in de post die elke dag toekomt.

'Ze komen van mensen die lijden aan depressies, stress of onder een bepaald verlies', zegt hij. 'Ze vragen om de genezing van een familielid of om de verzoening tussen een man en zijn vrouw, of tussen Israël en de Arabische landen. Sommigen willen materiële zaken. Wij noemen het de checklist: ze vragen een goede baan, een goede vrouw, een mooie auto en veel geld.'

Er zijn twee regelmatige schrijvers, een uit Mexico en een andere uit België, die om de paar weken een brief sturen. Maar volgens de regels van de postdiensten mag Yaniv hen niet terugschrijven.

Ongeacht het geloof van de schrijver, wordt elke brief uiteindelijk bezorgd aan de Klaagmuur. Na een tijdje worden de barsten in de muur leeggemaakt om plaats te maken voor nieuwe boodschappen en worden de oude boodschappen begraven in gewijde grond. 'Wij geloven dat de Klaagmuur de plek het dichtst bij God is in Jeruzalem', zegt Yaniv.

Hoewel het schrijven van brieven minder populair wordt, zeker in het westen, is er geen terugval in het aantal brieven aan God. Yaniv merkte een duidelijke stijging van het aantal brieven uit Rusland en ex-Sovjetstaten de laatste jaren. Een teken, zo gelooft hij, van de nieuwe openheid in deze maatschappijen.

Af en toe arriveert er een brief uit Jordanië of Egypte, en ooit kwam er eentje uit Marokko, maar brieven uit andere Arabische staten worden niet ontvangen. De meeste brieven zijn heel persoonlijk. 'Ik kreeg ooit een brief van iemand die niets vroeg van God. Hij wilde God gewoon bedanken voor wat hij al had', zegt hij.

'Een andere kwam uit Rusland, van een vrouw die schreef aan haar overleden vader. Ze had ruzie met hem gemaakt en schreef in heel moeilijke bewoordingen over hoe hij haar had behandeld. Ooit ontvingen we een brief van een man die schreef aan God nadat zijn vrouw was gestorven. Hij vroeg God om zijn vrouw terug te sturen naar hem in zijn dromen, zodat hij haar nog één keer kon zien. Hij miste haar heel erg.

15:16 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

23-12-09

ook dit is de vrije postmarkt...

vrije marktPloeteren in de sneeuw

Vanmorgen heb ik zo'n 2,5 uur geploeterd in de sneeuw om de post te bezorgen. Het meeste van de afstand heb ik lopend moeten doen.
In deze barre weersomstandigheden krijgen de postbezorgers geen extra toeslag of zo. Dus ontvang ik ook deze keer slechts 6 euro en 9 cent voor 2,5 uur werken. Toen ik weer thuis was, heb ik even het depot gebeld. Ik wilde weten of mijn brief ontvangen was. Daarin heb ik gemeld, dat ik gemiddeld 1,5 uur over deze wijk doe. En dan is 6 euro en 9 cent bar weinig. Mocht dit bedrag niet met terugwerkende kracht verhoogd worden, dan stopt deze postbode ermee. Ik ben, ondanks de gladheid, nog steeds niet op mijn achterhoofd gevallen.

Willem en Sonja

14:48 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende