04-12-08

Post of... e-mail...

Uit Testaankoop...

Vorige vrijdag was het e-mailloze vrijdag. Ik hoop dat jullie ervan genoten hebben. Wellicht was het geen dag zonder e-mails, maar dan misschien toch een e-mailluwe vrijdag. We moeten inderdaad bewuster en zuiniger leren omgaan met mails want het loopt uit de hand. Economen hebben het over een hollende inflatie … van e-mails.

De toename van mails is helaas omgekeerd evenredig met de doelmatigheid ervan. Weinigen gebruiken ze correct in een professionele sfeer. Het juiste gebruik van mails en het ontwikkelen van een “e-mail policy” zou tot de prioriteiten van elk bedrijf moeten behoren. Overigens hebben al enkele alarmerende studies het licht gezien. Inefficiënt e-mailgebruik zou de Belgische economie vijf miljard euro per jaar kosten. Overmatig e-mailgebruik kan een bedrijf met vijfhonderd kantoormedewerkers zes miljoen euro per jaar kosten volgens een ander onderzoek.

Niet dat ik gekant ben tegen het e-mailgebruik. Wel huiver ik van het ongebreideld en ongecontroleerd mailen op het werk. Je voelt met je ellebogen aan dat dit leidt tot inefficiëntie, maar ook tot heel wat wrevel, misverstanden, of erger nog tot compleet verkeerde communicatie en besluitvorming. Andere communicatiemiddelen zijn soms meer aangewezen, zoals een telefoontje of een rechtstreeks gesprek. Soms moeten collega’s maar tien stappen lopen om rechtstreeks met elkaar te communiceren in plaats van via mail. En hoe zit het in de privésfeer? Mailen en chatten zijn zowat het communicatiemiddel bij uitstek van mijn kinderen van 18 en 20. Een brief? Ze herinneren zich niet meer dan een paar brieven te hebben gestuurd in hun jonge leven. Gelukkig verkiezen ze wel een “echte” verjaardagskaart boven de e-card om iemands verjaardag op te vrolijken. Ik vind het ook prima dat we soms de pen ter hand kunnen nemen en nog eens wat aan het papier kunnen toevertrouwen. Het wordt haast nostalgie.

Onwillekeurig denken we dan aan De Post en zijn brievenpost. Zouden de tarieven naar beneden gaan om meer consumenten ertoe aan te zetten brieven te sturen? Het tegendeel lijkt het geval. Vanaf januari 2009 gaat de prijs voor een zegel omhoog van € 0,54 naar € 0,59. De Post wijt die stijging aan de hoge inflatie en de hoge energieprijzen. Wij hebben het daar moeilijk mee.

Test-Aankoop berekende dat de zegelprijs in de afgelopen zes jaar bijna twee keer sneller steeg dan de algemene index van de consumptieprijzen. Door de nieuwe prijsstijging is het tarief voor een gewone zending gestegen met … 40 procent (van € 0,42 naar € 0,59) tussen 2002 en januari 2009. De Post kan dan wel argumenteren dat de gewichtslimiet voor het standaardtarief in diezelfde periode steeg van 20 g naar 50 g (ongeveer het equivalent van acht vellen A4). Een magere troost evenwel wanneer u weet dat de grote meerderheid van de zendingen van particulieren niet meer dan 20 g weegt. Dat geldt ook voor onze verjaardagskaart met extra dimensie die zo mooi opent. En als we voor die goede vriend(in) ook nog een pakje willen opsturen? Helaas. Ook hier heeft De Post in 2009 nog enkele verrassingen in petto. Zo zal de prijs van normale pakjes van minder dan 2 kg met 15 procent stijgen… Zullen we onze pakjes dan maar liever gewoon zelf afgeven?

20:00 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

T'is al vroeg Kerst...

vroege Kerst in landen

in het postkantoor van Landen...

18:45 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

ontslag... omdat hij werk niet kon bijbenen...

Na een jaar hard en graag werken is een jonge postbode ontslagen, omdat hij na zijn deelname aan de nationale actiedag van maandag 6 oktober het werk van die dag nét niet kon bijbenen. De reclamefolders van een supermarktketen kon hij op dinsdag niet in zijn loodzware tas proppen. Alle andere post heeft hij uit respect voor zijn klanten en werkgever toch bedeeld. Het was niet de eerste keer dan hij vele uren extra werkte zonder ervoor betaald te worden.

Hoewel hij eigenlijk te hooggeschoold is voor de job, was T. een postbode met liefde voor het beroep. Ondanks zijn pijnlijke afscheid spreekt hij nog steeds lovend over het contact met de mensen, de zelfstandigheid en het nut van "een nobele job". Hij twijfelde ook of hij dit artikel wel wilde, omdat hij "nog steeds een zekere loyauteit voelt". Zijn kritische zin en mijn argument dat zelfs druppels op een hete plaat een verschil maken, gaven de doorslag.

Tweehonderd onbetaalde overuren

"In het afgelopen jaar heb ik meer dan dertig interim-postbodes zien komen en gaan," vertelt T. De reden was hem al gauw duidelijk: Als postbode heb je niet alleen een meer dan gewone dosis werklust nodig, je moet ook bereid zijn om vooral de eerste jaren vele uren onbetaald te werken. Je wordt betaald van zes uur tot twee uur 's middags, maar als je post om twee uur nog niet bedeeld is, werk je door tot alles weg is. "Een beginner stopt in plaats van om twee uur, dan ook pas om vier à zes uur 's avonds. Vaak zonder de veronderstelde middagpauze."

T. vroeg zijn bazen regelmatig waar volgens hen de bovengrens lag van de hoeveelheid te bedelen post. Hij heeft nooit een antwoord gekregen op die vraag. Heikel punt misschien? Het is in elk geval een feit dat in 2011 de postmarkt opengaat en dat er dan concurrenten voor De Post zullen opduiken. Ondanks een behoorlijke winst die De Post nu als verzelfstandigd overheidsbedrijf al maakt, dankt zij daarom al een hele tijd mensen af. Aan werk nochtans geen gebrek.

Stakingsrecht?

Op 6 oktober 2008 vond T. het gepast om te staken, na de oproep van de drie vakbondskoepels tot een nationale actiedag voor meer koopkracht. Slechts twee andere collega's op vijftig waren ook bereid te staken. De volgende dag werd T. geacht om het werk van maandag zo snel mogelijk bij te benen.

Hoewel hij voor maandag niet werd betaald, heeft hij in de daarop volgende dagen het werk van maandag ingehaald. Met één uitzondering: de supermarktfolders. Om zijn klanten ook daar enigzins tegemoet te komen, propte hij toch enige folders in zijn overvolle tas voor wie erom zou vragen. T. staakte omdat hij verontwaardigd was over de gigantische ontslagpremies van topmanagers terwijl de koopkracht van de gewone man daalt. Ook wilde hij zijn collega's tonen dat staken nodig is vanwege de ontslagen die dreigen. Uiteindelijk heeft zijn ervaring geleerd dat staken bij De Post niet kan: je straft er enkel jezelf mee, want de hoeveelheid post stapelt zich de dag erna op.

Extremistische propaganda en de postbode

T. is een kritisch persoon. Hoewel hij met zichtbare heimwee over zijn vorige beroep praat, waren er nog momenten waarop hij in de clinch kwam met het bedrijf. Zijn geweten speelde hem bijvoorbeeld parten toen hij reclame van het Vlaams Belang moest bedelen. Hij tekende bezwaar aan maar vond uiteindelijk een creatieve oplossing: hij vroeg aan de mensen die hij ontmoette of men de folder van het Vlaams Belang wenste of niet.

Er volgden telefoontjes en klachten bij De Post, waarschijnlijk van leden of sympathisanten van de partij. De Post riep T. op het matje. Alle klanten moesten een onberispelijke service krijgen, het Vlaams Belang zou een klant zijn als de anderen. De Post moest zijn postbodes kunnen vertrouwen in het bedelen van álle post, zonder vragen.

Op dat moment dreigde al het ontslag indien hij de folders niet zonder morren zou verdelen. T. heeft toen gehoorzaamd. Hij beschrijft het vandaag als "het negatiefste wat ik ooit gedaan heb".

Vingerwijzen

T. is teleurgesteld in De Post. Zijn ervaringen leren dat conformisme de norm is en dat een kritische houding met ontslag wordt bestraft. Hoewel het een job met veel zelfstandigheid betreft, is het motto van de postbode 'Ken uw plaats' of ook 'Werken en zwijgen'.

T. is ook teleurgesteld in de actiebereidheid van zijn ex-collega's. Hij wil echter niemand met de vinger wijzen. Laaggeschoolde arbeiders met kinderen kunnen zich niet permitteren om hun stem te verheffen, zeker niet in tijden van economische crisis. "De werknemers bij De Post zijn erg kwetsbaar. Ze hebben geen macht. Wanneer ze staken moeten ze hun werk onmiddellijk inhalen, terwijl de job al veel van hen vraagt. Kritiek wordt niet geapprecieerd." Zelfs de bazen van De Post wil T. niet direct veroordelen. "Als ik iemand als schuldige zou aanwijzen, dan zijn het de lobbyisten die in Brussel de liberalisering van de markt bepleiten."

T. was niet aangesloten bij een vakbond. Nadat hij zijn ontslag kreeg 'om dringende redenen' riskeerde hij geen werkloosheidsuitkeringen te krijgen van de RVA. Hij heeft zich ondertussen gesyndiceerd en is op zoek naar nieuw werk.

17:34 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-12-08

Nederlands postkantoor overvallen...

de goorn
Gewapende overval postkantoor De Goorn: 4 arrestaties

De politie heeft vier verdachten aangehouden die worden verdacht van de overval op postkantoor De Goorn, Nederland, woensdagmiddag. Rond half vijf werd het kantoor overvallen. De daders gingen er met een onbekende buit per auto vandoor.

Ooggetuigen zagen de daders richting Zaandam vluchten. Ook werd met een helicopter naar de overvallers gezocht. De politie zette de achtervolging in en zag de daders op de A7 rijden. Daarbij zijn schoten gevallen, maar niemand raakte gewond.

Het treinverkeer tussen Purmerend Overwhere en Zaandam was in verband met de zoektocht tijdelijk stilgelegd. 

19:44 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

experiment met... een driewieler...

driewieler
De Post experimenteert met driewieler

Eén op vijf postbodes die bij de invoering van het Georoute-systeem een bromfiets kregen, hebben die inmiddels opnieuw ingeruild. De brievenbestellers opteren vooral vanwege gezondheidsredenen voor de fiets. Na de intrede van de bromfiets steeg het aantal arbeidsongevallen bij De Post van 1.280 naar 2.100 in 2006.

“Intussen is dat cijfer alweer aan het dalen”, zegt woordvoerder Fred Lens van De Post. “In 2007 telden we nog 2.050 arbeidsongevallen, en dit jaar zal het rond 2.000 liggen.”

Arbeidsongevallen

Bij de invoering van Georoute, een systeem waarmee De Post de verdeling van kranten en brieven wilde versnellen, kregen de postbodes met een ronde langer dan twintig kilometer een bromfiets.

Het leidde meteen tot een stijging naar 1.568 arbeidsongevallen in 2005. Nochtans kregen de postbodes een opleiding om de bromfiets te kunnen besturen.

Georoute

Critici stelden dat de tijdsdruk, die een gevolg was van de invoering van Georoute 1, aan de basis lag van de bijkomende ongevallen. Bovendien liepen de postbodes op de bromfiets vaker verkoudheden en andere ademhalingsziektes op. Heel wat postbodes vroegen daarom zelf om weer naar de oude fiets te mogen omschakelen.

De Post zelf gaf bij de invoering van de verbeterde versie van Georoute ook aan de postbodes met rondes langer dan twintig kilometer, de kans om hun bromfiets in te ruilen. Zowat twintig procent ging op dat aanbod in.

Driewieler

De Post voert momenteel al wel testen uit met een elektrisch aangedreven driewieler die het aantal ongevallen met kwetsuren verder moet doen dalen.

“Nu rijden de postbodes nog met de Piaggio. Dat is een zeer zware motor”, zegt Omer Tits van het Vrij Syndicaat voor het Openbaar Ambt.

“Het leeggewicht bedraagt ongeveer 125 kg. Bij de minste val in beladen toestand zijn er doorgaans kwetsuren aan de onderbenen. Met de driewieler zouden die valpartijen verleden tijd zijn.”

13:53 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-12-08

Brievenbus in de fik...

brand
Post verloren bij brievenbusbrand Woerden

In Woerden, Nederland, heeft brand gewoed in een brievenbus op de hoek van de Jan Steenstraat en de Vincent van Goghlaan. Bijna alle post is daarbij verloren gegaan.

De brandweer doofde het vuur en brak de brievenbus open met een koevoet om de overige post te redden. De politie heeft de post meegenomen en afgegeven bij het postkantoor.

19:11 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

spontaan... in staking...

post
Staking zet Limburg en Antwerpen zonder post

Door een spontane staking vannacht in het postsorteercentrum in Antwerpen, zal in de provincies Antwerpen en Limburg maar een fractie van de post bedeeld worden. Ongeveer 75 procent van de nachtploeg is niet aan de slag gegaan om hun eis voor een hogere nachtvergoeding kracht bij te zetten.

Amper 15 procent van de poststukken is voor bedeling naar de plaatselijke postkantoren gebracht. De ochtendploeg staakt niet en probeert de achterstand weg te werken, maar vandaag zal dus 85 procent van de post niet ter bestemming geraken.

Ongelukkig

Volgens Jef Michielsen van de socialistische overheidsvakbond ACOD is de staking nog niet erkend door de nationale vakbonden. "De staking komt op een ongelukkig ogenblik want momenteel wordt er in het kader van de cao-onderhandelingen over de nachtpremie gepraat. De problematiek belangt al het postpersoneel aan. Het is Antwerpen X dat de kat de bel aanbindt", aldus Michielsen.

13:30 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |