03-11-09

de postbode...

postmanPA_468x285
Elf uur: De brievenbesteller.

Mijn hart klopt snel en sneller.

Elf uur en één.

Hij gaat voorbij.

Niets voor mij.

Ik zak ineen.

Richard Minne

15:59 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-11-09

lap... t'is weer van da...

broek

18:00 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

het verhal van het... nummertje...

nummertje trekkenDe Post, te gek voor woorden: nummertje nemen aub

Giovanni Van Avermaet, webmaster van Lokeren.be, beleefde een en ander in het postkantoor van Lokeren dat we u niet willen onthouden. Het verhaal van een nummertje...

Een kleine reconstructie.

12.30 uur, na de middag.
Het postkantoor is verlaten, aan één loket brandt een lichtje. Er zijn, behalve mezelf, geen klanten in het gebouw.
Giovanni: 'Goeiemiddag, mijnheer, ik had deze brief graag voldoende laten frankeren.'
Loketbediende: 'Dat kan, heeft u een ticketje ?'
Giovanni: 'Een ticketje ?'
Loketbediende: 'Ja, iedereen moet bij de ingang een ticketje nemen.'
Giovanni: 'Sorry, ik wist het niet. Maar,... zover ik kan vaststellen, ben ik de enige klant.'
Loketbediende: 'Eerst een ticketje !'

Net op het moment dat ik me naar de automaat begeef, komt een dame De Post binnen en neemt haar ticketje. Voor mij, dus.
'Ja, blijkbaar moest ik ook een ticketje nemen', lach ik.
'Geen probleem', antwoordt de dame, 'Ga gerust eerst, ik heb geen haast.'

Giovanni: 'Hier is mijn ticketje.'
Loketbediende: 'Sorry, maar kan u even met de dame van ticketje wisselen, anders klopt het hier allemaal niet meer.'

'De dame en ikzelf schieten in de lach.
De bediende vergaat ondertussen het lachen helemaal.
Bij het naar buiten gaan, check ik toch maar even of er geen verborgen camera hangt.
Niet dus, De Post is blijkbaar zelf één grote grap.'

08:00 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-11-09

verloren post...

Verloren post

De postbode keek verstoord op van zijn werk. Hij had nog veel te sorteren en hij was al een beetje later begonnen vandaag.
"Ja, mijnheer, wat moet u?" wou hij zeggen, maar hij slikte het toch maar in.
"Waarmee kan ik u helpen?"
"Wel, ik heb een brief naar mezelf verstuurd vorige week."
Och nee, weer zo'n eenzame gek. Dat moesten ze eigenlijk verbieden. Maar ja, hoe ga je zo iemand traceren? Via handschriftherkenning?
"En wat is er dan met uw brief?"
"Hij is nooit gearriveerd."
"Hebt u goed in de brievenbus gekeken?"
"Er zat niks in. Zelfs geen reclame."
De postbode kamde zijn snor even met zijn twee wijsvingers.
"En was het belangrijk wat er in de brief stond?"
"Dat weet ik niet, want ik heb hem niet ontvangen."
"Doet u dat wel meer? Brieven naar uzelf schrijven."
"Elke keer dat ik daar behoefte toe voel."
"Ik zal eens kijken. Blijft u maar even hier."
"Ik loop niet weg. Ik had toch niks te doen vandaag."
Ook dat nog. Niets omhanden maar wel andermans tijd gaan verspillen.
De postbode graaide hier en daar door de stapel onbestelde brieven en vond hem tenslotte.
"Hier ben ik terug, mijnheer. Ik heb uw brief gevonden, maar ik heb slecht nieuws: er plakt geen zegel op."
"En wat nu?"
"Ik kan u de brief meegeven maar dan moet u dubbel port betalen."
"Dubbel port? Ik denk er nog niet aan! Hou hem maar voor mijn part."
Dichtslaande deur en weg was de man.
De postbode krabde eens in zijn haar. Wat moest hij hier nu mee? Hij verdrong even zijn deontologie omtrent het briefgeheim en scheurde de omslag open.
Er zat een klein velletje in waarop te lezen stond: "Beste, hoe is het? Schrijf me gauw eens terug. Sorry, maar ik zit zonder zegels. Stuur je me er een paar op? En vermeld ook je adres, dan kan ik je terugschrijven."

met dank aan www.hetsprookjevandedag.be

19:30 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1 november...

1 november

10:00 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-10-09

watch out for... The Mailman...

halloween mailman

08:00 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-10-09

de postbode...

Catherine KeylDe postbode

Catherine Keyl

Leven in een kleine gemeenschap heeft voor- en nadelen. Nadeel is dat iedereen altijd meer over jou weet dan jijzelf.

Beste voorbeeld:"Ik hoorde dat je je huis gaat verkopen?"

"Nee, hoe kom je daar nou bij?"

"Nou ik heb het van de makelaar en die zal het toch wel weten."

"Maar ik verkoop m’n huis echt niet, ik blijf hier wonen."

"Jaja."

Dat is natuurlijk om gek van te worden. Maar het leuke van een kleine gemeenschap is dat het allemaal nog niet zo anoniem is. Je kent je buren. Je weet wie wel en niet in de straat horen.Wij zijn zelfs zo’n kleine gemeenschap dat we geen postkantoor hebben. Ons stadje heeft slechts drie ingangen, en laatst waren er twee afgesloten. Dat had het gemeentebestuur in haar oneindige wijsheid besloten. Er moest een rotonde komen en een brug vernieuwd. Waarom dat altijd allemaal tegelijk moet is een raadsel.

Een tocht naar het postkantoor in de aangrenzende gemeente wordt zo een expeditie. Wat er bij ons al jarenlang gebeurt is dat onze postbode , als je er niet bent, pakjes bij de buren afgeeft.

Geweldig dat hij dat doet, het scheelt ons tijd en een hoop gezeur.

Iedereen doet dat voor elkaar, het is een soort plaatselijke traditie. Maar de mannen die de leiding hebben bij TNT komen uit een grote stad, weten niet wie hun buren zijn en zouden zeker hun pakjes niet aan hen afgeven.

Ok, dat snap ik.

Onze postbode heeft een pakje aan de buren afgegeven en voor dat pakje moest getekend worden door de ontvanger. Ai, als ik in een grote stad zou wonen zou ik daar niet blij mee zijn.

Maar onze postbode legt netjes aan zijn managers uit dat hij dit al jaren zo doet, dat alle wegen waren opgebroken, en dat dit voortkwam uit service overwegingen.

Brief van het management:

" Uw verklaring over het incident is niet afdoende. U heeft de regels overtreden. Ik heb besloten U een officiële waarschuwing te geven. Indien mij in de toekomst opnieuw klachten over U bereiken, dient U ernstig rekening te houden met zwaardere disciplinaire maatregelen waarbij ik ontslag niet uitsluit."

In wat voor land leven we nou eigenlijk? Iemand die al jarenlang mensen een plezier doet door te zorgen dat ze hun pakjes snel thuis krijgen. Iemand die uitlegt dat dat al minstens 40 jaar traditie is.

En dan zo’n brief? In plaats van dat ze hem daar op handen dragen, hem in een gouden lijstje zetten, een oorkonde geven, nee ze gaan hem wie weet wel ontslaan als ie het nog eens doet.

Zo gek, het zou mij niet verbazen als de postbode dacht:weet je wat, zoek het uit. Ik pleur die pakjes wel neer op het postkantoor. En zo is er weer iemand met gemeenschapszin verloren gegaan...

19:30 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |