20-10-09

post voor... Frank De Winne...

nsu0081l

21:00 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

chauffeur slaat... postbode...

rechterChauffeur slaat postbode arbeidsongeschikt

Tommy L. (27) uit Geraardsbergen moest zich voor de correctionele rechtbank in Oudenaarde verantwoorden wegens het toebrengen van opzettelijke slagen en verwondingen met arbeidsongeschiktheid tot gevolg aan een postbode. De kerel verloor zijn zelfbeheersing op 18 november vorig jaar in Geraardsbergen. Hij vond dat de postbode met de bromfiets te veel in het midden van de straat reed. Hij haalde de postbode in, stopte en stapte uit en verkocht het slachtoffer een vuistslag in het gezicht. De postbode was vier dagen arbeidsongeschikt. ‘Het betreft zinloze agressie in het verkeer en daarom vorder ik een effectieve straf', onderstreepte openbaar aanklager Jorn Bauwens. Hoewel het voorval door een voorbijganger was opgemerkt en de postbode ook de nummerplaat van de dader kon noteren, hield de beklaagde zijn onschuld vast. De rechter achtte de feiten bewezen en veroordeelde Tommy L. tot een celstraf van vier maanden, waarvan de helft met uitstel, en een boete van 550 euro, waarvan eveneens de helft met uitstel.

19:15 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Ode aan de... facteur...

Lucas Vanclooster

lucas van closterMijn familie heeft iets met postbodes. Neem vooreerst mijn veel oudere en helaas al overleden neef Jacques. Toen hij zowat 10 was, voelde hij een brandende aandrang richting postwezen. Hij wilde meteen oefenen, zette een pet op, redde een afgedankte Delvaux van tante Julia uit de vuilnisbak maar vond weinig postbare zaken. Tot hij de kleerkast van zijn moeder opentrok. Daar stond een schoendoos vol brieven, in erg mooie enveloppes, met hartjes en bloemetjes. Hij propte die in de sacoche, liep de straat op, en schoof in elke brievenbus 1 of meer epistels…Uiteindelijk is hij geen postbode geworden, maar iets artistieks…

Het archetype

Mijn zwager Daniel was deze week precies 39 jaar bode. Nog een paar jaar en hij gaat node met pensioen. Hij is het archetype van de sympathieke landelijke brievenbesteller, die alle klanten kent, overal iets geeft of neemt, een vertrouwenspersoon kortom. Ze houden van hem ginder. Terecht.
Dan is er nog mijn jonge neef Eric. Na wat onstuimige jaren als beroepsmilitair en vrachtwagenverknoeier, vond hij een tijdlang zin in het leven bij de PTT, maar het was ‘m wat te rustig en nu doet hij aan zware mobiliteit van telegrammen.

Als puber was ik verzot op alles wat vaarde, vloog en reed of een pet droeg. Ik schreef naar het leger, Sabena en de invoerders van zware werfmachines om mij documentatie op te sturen. Een boudewijnzegel kostte 3 frank. Ik herinner mij nog het geluksgevoel als de postbode met een grote bruine enveloppe ons tuinpad opzwenkte.
Die kerel, Marcel, betekende levensvreugde. Iedereen vergaf het hem dat hij tijdens zijn ronde de voorpagina’s van alle kranten las. De goede man moest zich toch ontwikkelen, en kunnen meepraten.

In dienst van de mensheid

Overbuur Albert was ook postbode. En 2 van zijn zonen. Heelder generaties in dienst van de mensheid. Als iemand in onze wijk verdwaalde, of een onbekende zocht, zegden we: bel daar maar aan die deur, bij Albert de facteur, hij zal het wel weten. En hij wist het. Voor knowhow, levenservaring, mensenkennis: de postbode.
Het gaat zo ver dat ik mijzelve een beetje postman waan. Als politiek correcte middenvelder draag ik het lokale blaadje van de Gezinsbond rond, en in december verspreid ik door weer en wind de feestbrochure van Oxfam-Wereldwinkels.

Ik kan je verzekeren: er bestaan inderdaad smerige, vieze, valse, bijtgrage, tegendraadse brievenbussen. En welstand kan je zowat afmeten aan de brievenbussen. De armste mensen in de Far West hebben simpelweg geen boîte…
Daarom dat ik eerst het idee van de wijkpostbode genegen was. Een jonge oma en een bruggepensioneerde met goed geoliede knoken, die in gebloemde voorschoot of grijze stofjas, met de kruiwagen, wat post ronddragen, gezellig. Ja, maar alleen als postbode een knelpuntberoep is en de locals de eenvoudigste klussen overnemen…
Postbode is een vak, een ambacht. Zo’n mensen moet je koesteren. Dat talent gooi je niet weg, laat staan dat je het beledigt. Een postbode is een monument. De post heeft lak aan monumenten.

Ambassadeur

Na een paar tientallen jaren ontdoet de post zich van haar bakens. Kijk naar de oude prachtige postgebouwen van Gent, Oostende, Brussel-X, nog een stadskanker erbij. Uniek in Europa.
De Postsparkasse in Wenen is een eeuw geleden gebouwd door Otto Wagner. 100 jaar later is dat gebouw, in originele authentieke staat, nog altijd de bank van de post.
Maak de ganzen wijs Johnny Thijs dat die door iedereen gekende gebouwen na een opknapbeurt niet meer dienstig zouden kunnen zijn. Speld mij niet op de mouw dat de postbode te duur is. Hij kan niet duur genoeg zijn, die schitterende ambassadeur van uw bedrijf, dat nobele mens, Fred Lens!

O ja, het is de liberalisering van de markt. Hoe vaak heb ik dat bakerpraatje al gehoord. Eerst moest in 1992 alles rationeler, iedereen is vergeten waarom, dan zou de milleniumbug zo ongeveer de aarde uit koers halen. Alleen de oude Amtrac-computer van dominee Paisley heeft even gesputterd.

Onbetaalbare reclame

Beseffen ze dan niet dat de postbode onbetaalbare reclame is? Het logo staat toch op zijn jas en tas en fiets, brommer of Berlingo? Nooit kan een postpunt zoiets verwezenlijken. Neen, die genieën gaan de postbodes wegsaneren, en dan veel hogere bedragen investeren in publiciteit die geen mens leest laat staan overtuigt.
De postbode in mijn straat nu is een lief volslank meisje, dat meestal voorbijkomt als ik in peignoir wat ochtendlijke straatlucht ga happen. Beleefd overhandigt ze mij de krant, fanmail en een handvol verkeersboetes. Haar fietszakken zitten barstensvol ebay-bestellingen. Hoezo minder volume? Touche pas à mon facteur, CEO, of ik draai je door haar derailleur.

13:11 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-10-09

verdwenen postbode... terecht...

3450562691_6deeceeb8b

19:15 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

over de eerste brievenbussen... en muizen...

parisienne
De eerste brievenbus van Parijs
Voordat er postzegels waren, was er natuurlijk al wel POST. Reizende handelaren, slagers en monikken namen tegen een geringe vergoeding brieven mee.
In 1653 kreeg Jean Jacques Renouard de Villayer (1607-1691) een koninklijke goedkeuring om in Parijs elf brievenbussen op te hangen.
De abonnees van zijn "Petite Poste" konden voor de eenheidsprijs van 1 sol hun brieven versturen van de ene naar de andere wijk van Parijs.
De bussen zouden 3x per dag worden geleegd.
Op de brieven moest een gekocht papiertje worden geplakt met de aanduiding "billet de port paye", een bewijs dat de afzender had betaald voor de diensten van de post.
Dit kan terecht een voorloper van de postzegel worden genoemd.

Helaas was dit initiatief geen succes.

De oorzaak? Muizen!
De Villayer moest namelijk concurreren met de zogenaamde "savoyards", jongelui die zich bij de halteplaatsen van diligences ophielden om hand- en spandiensten aan de reizigers te verlenen.
Daaronder veelal het afleveren van brieven en pakketjes bij mensen in de buurt. Om het werken van De Villayer onmogelijk te maken, gooiden ze afval en enkele muizen in de brievenbussen. De muizen beten alles kapot wat in de bussen zat om met de snippers nesten te bouwen.

Het goedbedoelde postbedrijf ging spoedig failliet. Er is helaas geen enkel exemplaar van de brieven van de "Petite Poste" overgebleven.
In 1758 werd het opnieuw geprobeerd door Piarron de Chamousset. Andere tijden, nieuwe kansen. Ditmaal werd het een succes.
Na enkele jaren hadden ook Bordeaux, Nantes, Rouen, Nancy, Lyon, Strasbourg, Marseille en Lille hun eigen "Petite Poste".

15:56 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-10-09

bericht aan... de postbode...

2898025079_5bb00b13ff

17:08 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-10-09

alles heeft zijn... voordelen...

cartoon muggen

13:59 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |