14-07-09

De Post heeft vertrouwen... in de goede afloop...

de-post-heeft-geen-reden-tot-staken_5_460x0De Post: 'Vertrouwen in goede afloop'

 

'Wij hebben vertrouwen in de goede afloop van het onderzoek van Europa.' Dat heeft Piet Van Speybroeck, woordvoerder van de Post, dinsdag gezegd aan Belga.

 

"De actie van de Europese Commissie is niet onverwacht en is een normaal gevolg van het eerdere (februari 2009) arrest van het Gerecht van eerste aanleg , dat de goedkeuringsbeslissing van de Europese Commissie in 2003 van de kapitaalsverhoging in 2002 van De Post, om procedurele redenen nietig verklaarde", aldus Van Speybroeck.

Die verklaarde ook dat de Belgische Staat beroep heeft angetekend bij het Hof van Justitie tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg.

"Wij zullen onze volledige medewerking verlenen aan de Belgische Staat in het onderzoek van de Europese Commissie. We hebben vertrouwen in de goede afloop ervan", aldus de woordvoerder, "en wij zijn ervan overtuigd dat het onderzoek zal uitwijzen dat geen ongeoorloofde staatssteun verleend werd aan De Post en dat de vergoedingen voor de geleverde diensten van algemeen belang correct waren en zijn".

We verwelkomen het onderzoek, zo zei Van Speybroeck nog, "want het zal rechtszekerheid bieden naar de toekomst toe en een einde stellen aan betwistingen rond vermeende ongeoorloofde staatssteun".

15:15 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De Post onder... vuur...

EuropaEU richt geweer op De Post

De Post wordt de volgende maanden binnenstebuiten gekeerd door de Europese Commissie. Europa gaat alle steunmaatregelen die De Post tussen 1992 en 2010 kreeg, met een fijne kam uitvlooien. Dat staat in de krant De Tijd.

Als de Commissie op illegale overheidssteun stuit, zal die moeten worden terugbetaald. Daarvoor waarschuwt eurocommissaris voor Concurrentie Neelie Kroes in een brief die dinsdag naar de Belgische autoriteiten wordt verstuurd. België krijgt een maand om duidelijkheid te verschaffen.

Het lijstje van steunmaatregelen die Europa in het vizier neemt, is goed voor vele miljoenen euro’s. De Europese Commissie werd begin dit jaar al eens teruggefloten door het Europees Hof van Justitie omdat ze in 2003 een kapitaalinjectie voor de Post van 300 miljoen euro al te gemakkelijk goedkeurde.

Een nieuwe terechtwijzing van het Hof wil de Commissie absoluut vermijden. Bovendien waren er de voorbije jaren heel wat klachten van concurrenten van De Post. Die leiden ertoe dat de Commissie met een ongezien fijne kam door bijna 18 jaar De Post gaat.

14:18 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Tiroler... Blaasorkest...

tiroler
Tiroler Blaaskapelle 50 jaar

De Tiroler Blaaskapelle werd naar aanleiding van haar vijftigjarig bestaan ontvangen in het stadhuis. Het ensemble ontstond na een uitstap van de Zottegemse postmannen aan de Ardennen. De leden repeteren al die tijd in café 't Meileken.

12:15 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

op stap met Aarschotse postbedes... door de Hoge Venen...

Karte_Hohes_VennMet Aarschotse postbodes op stap door de Hoge Venen
90 km lange voettocht door de Hoge Venen

We zijn 'even' mee op stap met met enkele Aarschotse postbodes voor een trektocht door de Hoge venen, beladen met een zware rugzak. Het mag gerust gezegd worden dat ze een uitstekende conditie hebben.

Zaterdagochtend begaven we ons met de trein van het station van Aarschot naar Eupen. Daar aangekomen werd de rugzak aangegespt en werd de eerste etappe, van Eupen naar Monschau, aangevat. Het zou een tocht van 25 km lang worden met een afwisselend landschap. Eerst door bossen waarbij steile hellingen moesten worden overwonnen, dan weer wat vals plat door meer open landschap. We hadden wel een druilerig weertje en in het weerstation in de buurt van Monschau konden we zien dat het omstreeks 17u00 maar 11° Celcius was. Niet echt zomers dus.
Eenmaal aangekomen in Monschau konden we recupereren in een prachtig kasteeltje, waarin de jeugdherberg gevestigd was.

Na een fiks ontbijt konden we zondagochtend de volgende etappe aanvatten, ditmaal naar Ovifat. De tocht begon met een zeer steile helling, waardoor we al dadelijk 'heel diep' moesten gaan. Daarna trokken we weer door een zeer gevarieerd landschap richting Ovifat, vlakbij de Botrange. Onderweg heeft een perfect Vlaamstalige boswachter ons even terug naar de juiste weg verwezen, want we hadden de splitsing van het GR-pad gemist. Verscheidene onder ons zullen er hem nog lang dankbaar voor zijn. Een lang maar prachtig stuk door een groots open venenlandschap bracht ons dan in de Gîtes d'étappes van Ovifat, tot ieders blijheid.

Vandaag zal de tocht van Ovifat naar Arimont ,vlakbij Malmedy, gaan. Ik zal hier weer geconfronteerd worden met de meer dan uitstekende conditie van onze Aarschotse postbodes.

De trektocht eindigt morgen in Coo. Woensdag krijgt u het vervolg en de foto's van deze trektocht en herkent u misschien wel uw postbode.

08:00 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-07-09

met uitsterven... bedreigd...

met uitsterven bedreigd

19:16 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Zwitsers krijgenbrieven... ingescand in hun Inbox...

swiss post box
Zwitserse post stuurt gescande brieven naar Inbox

De Zwitserse postdienst biedt haar klanten voortaan de mogelijkheid om een deel van hun post via hun Inbox toegestuurd te krijgen. Sinds juni kunnen abonnees van de Swiss Post Box, zoals de service noemt, scans van hun ongeopende post in hun mailbox toegestuurd krijgen, waarna ze kunnen beslissen welke brieven ze geopend en volledig gescand in hun mailbox willen ontvangen, om die dan online te lezen. Ook het archiveren, doorsturen of vernietigen van post kan worden geregeld.

De Zwitserse post maakt gebruik van het programma Earth Class Mail, een Amerikaanse software die klanten wereldwijd toelaat om al hun post naar een enkel adres te laten verzenden, waar die dan kan worden verwerkt. Het is wel de eerste keer dat Earth Class Mail haar technologie in licentie geeft. Ondertussen voert het bedrijf ook onderhandelingen met postdiensten in Europa en Azië.

In Zwitserland kost de dienst 13,2 euro per maand; in Noord-Amerika betalen klanten tussen de 10 en 60 dollar, naargelang het aantal scans. De Zwitserse Post hoopt in de toekomst de dienst uit te breiden naar alle landen waar Swiss Post International actief is; daartoe behoren ook België en Nederland

13:38 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-07-09

uit het leven ven een... postbode...

postbode_zoekt_wat 3Vandaag was het dan zover, mijn laatste werkdag bij TNT Post, het einde van een tijdperk. Tijd dus om eens terug te kijken op deze periode. Want in de tweeënhalf jaar die ik als postbode heb gewerkt, heb ik natuurlijk het nodige meegemaakt. Een overzicht van mijn belevenissen.

Natuurlijk is de haat-haat-verhouding tussen postbodes en honden bekend. Daar heb ik dan ook vaak mee te maken gehad. Gelukkig hebben honden de gewoonte flink hard te blaffen, wat door mij werd opgevat als een waarschuwing, zodat ik wist dat ik bij deze brievenbus mijn vingers niet te ver naar binnen moest duwen. Katten daarentegen hebben minder de reputatie ruzie te zoeken met de postbode. Dat je toch uit moet kijken met deze dieren bleek toen ik ruzie had met een envelop die niet door de brievenbus wilde op het Strekelveld. Ik duwde de envelop uiteindelijk maar met mijn hele hand naar binnen, toen ik opeens een geluid van een opspringende kat hoorde en een klauw in mijn vinger voelde. Au.

Het leven van een postbode gaat niet altijd over rozen. Je moet door weer en wind de post bezorgen, iets wat soms best zwaar is. Zo heb ik ooit in een storm een brief moeten achtervolgen die van mijn bundel was afgewaaid. Ik kreeg een glimlach van een voorbijganger terwijl ik achter een brief aan rende, niet echt een moment om trots op te zijn. Verder ben ik op winterse dagen ook wel eens onderuit gegaan en heb ik mezelf, zeker in mijn begintijd bij TNT, vaak gesneden aan dichtklappende brievenbussen.

Gelukkig heb ik ook leuke momenten meegemaakt. Voor kinderen is de postbode altijd een mythisch figuur, die ze vol bewondering volgen. Sommigen waagden het zelfs om mij aan te spreken. Meestal voor elastieken, maar soms willen ze ook iets anders. Zo kwam er ooit een verlegen jongetje van een jaar of 10 op mij afgeschuifeld. "Meneer," zei hij terwijl hij mij aankeek met twee vragende oogjes, "wil je vandaag ook de Tina bij mij thuis bezorgen?"
Ik legde hem uit dat ik dat niet kon doen, omdat je daarvoor eerst een abonnement moest hebben.
"Okee," zei hij toen, "wil je dan niet tegen mijn vriendjes zeggen dat ik dit gevraagd heb?"
Een heel vertederend moment.

Een ander mooi moment maakte ik mee één van de eerste keren dat ik doordeweeks werkte. Tot dat moment had ik alleen maar kleine wijken en slecht weer gehad, dus ik was er totaal niet op voorbereid toen ik opeens op een warme dag een grote, mij nog onbekende wijk moest lopen. Halverwege mijn wijk kreeg ik ontzettende dorst en op driekwart hield ik het echt niet meer. Toen heb ik aan een oud vrouwtje gevraagd of ik alstublieft even wat water bij haar mocht drinken. Ik verwachtte er niet te veel van, maar tot mijn verbazing zei ze gelijk: "Natuurlijk jongen, kom binnen."
Nadat ik een glaasje water had gedronken stond ze erop dat ik ook nog een flesje mee zou nemen voor onderweg. Ik heb haar vriendelijk bedankt, en toen sprak ze de wijze woorden "Geen dank, we zijn op de wereld om elkaar te helpen, nietwaar?"
Dit is nu meer dan twee jaar geleden en ik ben nog steeds onder de indruk van deze vrouw.

Verder moet je als postbode ook af en toe aangetekende post rondbrengen. Dat gaat soms gepaard met grappige momenten of problemen. Zo werd de deur twee keer geopend door een vrouw die net onder de douche vandaan kwam met enkel een handdoek om. Dan ben je als postbode natuurlijk gelijk goed wakker op de vroege zaterdagmorgen. Ook heb ik een keer meegemaakt dat de deur werd geopend door een typische Russische moeke, die geen woord Nederlands sprak. Zie haar dan maar eens zo ver te krijgen dat ze een handtekening zet op de juiste plek. Het werkwoord "to sign" bleek ze niet te kennen en ook het woord "autograph" deed geen belletje rinkelen. Uiteindelijk heb ik maar gewoon een groot kruis gezet op de plaats waar mevrouw moest tekenen en haar een pen in haar hand geduwd. Toen was de boodschap eindelijk overgekomen: mevrouw zette haar handtekening en ik kon verder met mijn wijk.

Sweet memories. Voortaan zal ik een nieuwe manier moeten vinden om mijn zaterdagochtend in te vullen.

10:20 Gepost door Pol de postman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |