03-11-07

het mooie verhaal van... Carajal...

Marathon1904Carvajal
De marathon van 1904

Niet alleen aan kop van de olympische marathon van 1904 was de wedstrijd interessant. De kleurrijkste deelnemer aan de Olympische Spelen aller tijden is ongetwijfeld de Cubaanse loper Felix Carvajal ( op de foto links met nummer 3 ), die vierde werd.


Felix Carvajal de Soto was een Cubaan van bescheiden afkomst. Hij werkte als postbode, maar hardlopen was zijn passie. Toen hij hoorde dat de Olympische Spelen in St. Louis zouden zijn was hij vastbesloten mee te doen.

Er was echter geen Cubaans Olympisch Comité, en zelf had Carvajal geen geld voor de reis. Om geld in te zamelen voor de reis ging hij rondjes rennen in het park, tot er mensen kwamen kijken om te zien wat er aan de hand was. Carvajal ging dan met de pet rond, en vroeg om een bijdrage voor de Cubaanse olympische afvaardiging.

Met genoeg geld op zak voor de reis vertrok de Cubaan uit Havana naar Amerika. Aangekomen in New Orleans liet hij zich verleiden door de dames van lichte zeden en het gokspel. Al snel was hij compleet platzak, zodat hij de rest van de reis moest lopen en liften - een kleine 1.000 kilometer.

Ondanks deze tegenslag slaagde Felix Carvajal er in op de dag van de marathon in St. Louis aan te komen. Gekleed in shirt met lange mouwen, een lange broek en met loodzware postbodeschoenen aan en een baret op zijn hoofd, verscheen hij aan de start. Een van de aanwezige Amerikaanse sporters hielp hem door zijn shirt en broek in te korten.

Eenmaal van start gegaan bleek de kleine Cubaan een goede loper, maar hij was ook geïnteresseerd in de toeschouwers. Bij elk plukje publiek langs het parcours stopte hij om even een praatje te maken in gebroken Engels. Carvajal had al een paar dagen nauwelijks gegeten, en tijdens de race gapte hij perziken uit een van de volgauto's. Later in de race stopte hij om bij een boom zelf perziken te plukken. De vruchten bleken echter nog niet volgroeid, en maagkrampen vergooiden zijn kansen op een topklassering.

Ondanks dit alles wist Felix Carvajal toch nog als vierde over de streep te komen. Diverse journalisten schreven dat Carvajal zeker de beste hardloper van het stel was. Als hij een verzorger had gehad, en zich meer op de race had gericht, zou hij zeker hebben gewonnen, zo meenden zij.

15:00 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (0) | Tags: post, pol, postman, postbode, facteur, cuba, maraton |  Facebook |

03-06-07

Het luidruchtig pakje...

pakje1

Ik zat dus te wachten op het pakketje dat een dezer dagen binnen zou  komen. Plots gaat de telefoon. Er word gebeld door de politie met de vraag of ik kevers of iets dergelijks besteld heb.
Ik zeg dat ik een pakketje verwacht met dieren die ik geruild heb. 
De agent verteld mij dat bij hem op het bureau een pakketje staat, waar een ongelooflijk geknaag en kabaal uit komt. De postbode had zich rot geschroken en had dan maar het pakketje op het politiebureau afgegeven.
De agent wilde graag even langskomen aangezien hij reuze nieuwsgierig was wat er nou in zat (ook hij durfde het pakket niet te openen).

Hij is bij mij komen kijken en stond verbaasd over de collectie die hij zag en maakt direct allerlei foto's. .

Ik heb heb tijdje met hem zitten praten over mijne hobby, waarna hij met een ervaring rijker is vertrokken. En ik dus weer een keversoort erijker...

19:08 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pol, post, postman, postbode, facteur, verhaal |  Facebook |

01-06-07

anekdote...

In mijn tijd als nieuwe postbode moest ik ook nog aangetekende brieven  bezorgen. Op de brief stond aan de heer Janssens, maar op de deur bel stond Friedland, ik dacht ik ben verkeerd en stuur de brief onbekend terug.

 Maar een paar jaren later wist ik het fijne er van, toen ik zelf aan het bouwen was...  Friedland is namelijk het merk van de bel!!!!!
 

albert Dirckx

16:00 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (3) | Tags: pol, postbode, facteur, anekdote, post, postman |  Facebook |

28-05-07

hulp bij het openen...

konijn

Dat de hond de krant s'morgens brengt weten we al...

 

maar wie helpt er de brieven te openen... klik op de foto...

 

16:00 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (3) | Tags: pol, post, postman, postbode, facteur, konijn, brief, filmpje |  Facebook |

26-04-07

pracht verhaal...

Weeral een prachtverheel bij GDB...

ga er gerust eens lezen over Jezus en de Post...

jezus

 

19:30 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (0) | Tags: postman, postbode, pol, post, facteur, verhaal |  Facebook |

15-03-07

een dagje bij de Deens Post... 3

post Denmarkvoorgaande lees je hier

 

Waarom wordt iemand als Simon postbode? 'Ach, zoals mij zijn er wel meer', zucht hij. 'Jongeren die hier komen werken terwijl ze hun weg nog aan het zoeken zijn. Ik zal géén postbode blijven. Eigenlijk wil ik bij de politie beginnen, maar ik ben nog te jong om toegelaten te worden tot de politieschool. Daarom ben ik bij de Post begonnen. Je kunt hier zó aan de slag, en je kunt zó weer weg. Trouwens, er zijn ook oudere werknemers die hier maar voor een tijdje komen werken. Michael is 45. Eenentwintig jaar lang was hij systeembeheerder in de IT-sector. Maar nu is hij vader van vijf kinderen, en hij wil meer tijd met zijn gezin doorbrengen. Hij werkt hier als postbode, omdat hij zijn ander werk veel te stresserend en te tijdrovend vond. Nu kan hij weg, zoals hij zelf altijd benadrukt, om 24 na twee.'
Simon heeft zijn grijze kar intussen voor de laatste keer volgeladen. Nog één postbode is er in de zaal. Hij ritst zijn rode regenjas dicht. 'Die vertrekt zo meteen. Hij rijdt al dertig jaar lang naar Vor Frue. Daar wonen 250 mensen. Hij kent hun adressen uit het hoofd, weet wie ze zijn, en of ze er nog allemaal wonen: de dochters, de zonen, de ouders, hij weet of ze gescheiden zijn. En weet je wat hij ook weet?', vraagt Simon geheimzinnig. 'Hij weet wanneer hij een controlebrief van de post in handen heeft, omdat hij alle soorten briefwisseling van de wijk kent. Hij weet precies wanneer er een brief tussen zit met een chip om onze prestaties te meten. Maar hij verklapt het nooit.'
In werkelijkheid gaat het om testbrieven die IBM Business Consulting Services laat versturen door bedrijven waarmee ze samenwerken. Die bevatten een microchip die tijdens het proces verschillende meetpunten registreert. Een systeem dat ook door de meeste andere nationale postbedrijven gehanteerd wordt. Op die basis weet de Deense Post dat 95,2 procent van hun A-brieven op tijd - namelijk de volgende dag - geleverd wordt.  De score voor de economische brieven, de B-brieven, die tot drie dagen na de verzending mogen aankomen, is 98,6 procent .
In Denemarken kunnen slechte weersomstandigheden de post wel parten spelen. Als daardoor de brug, de enige verbindingsweg, tussen Jutland en Sjaelland gesloten is, kan niet alle post geleverd worden.
word vervolgd...

19:03 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pol, post, postman, postbode, facteur |  Facebook |

14-03-07

een dagje bij de Deense Post... 2

post Denmark

het eerste stukje lees je hier

 

Voor dag en dauw komen hier in Roskilde honderden brieven gesorteerd aan: niet alleen op postcode, zoals dat vandaag in België nog het geval is. De standaardbrieven zijn voor zes uur 's ochtends al viermaal door een machine gepasseerd in 's lands grootste sorteercentrum, in Kopenhagen. Zo kunnen ze volledig in de juiste volg- orde in een gele box aan de postbode worden afgeleverd. Wat hem nog te doen staat, is de zogenaamde 'flats' van zijn ronde sorteren, de niet-standaardbrieven, omslagen met de grootte van een magazine. Hij krijgt ook pakjes aangeleverd die in een apart centrum gesorteerd werden, en gebundelde reclamefolders.
'Een jaar geleden moesten we die nog zelf bundelen', zegt Simon die alweer aan zijn bureau staat. 'Ze werden aangeleverd in grote gele boxen. Maar dat lukte niet binnen de gewone tijdsspanne, en iedereen moest overuren doen. De tevredenheid van de postbodes zakte toen tot een dieptepunt. En dat hebben we ook zo in het jaarlijkse rapport over de werknemerstevredenheid ingevuld. Er was een veel te grote workload. Maar dat probleem is van de baan.'
Is er nu dan geen hoge werkdruk? 'Soms. Maar als je meer dan de vereiste 37,5 uur per week werkt, mag je de extra uren die je over twee maanden hebt opgebouwd vrij nemen, of je kunt ze laten uitbetalen. Het valt dus allemaal nogal mee, je moet wel doorwerken. Maar dat loont. We werken in een team van zestien, dat we helemaal zelf beheren. Onze vakantiedagen, de werkverdeling - we zorgen er bijvoorbeeld voor dat de oudere postbodes niet te veel gebouwen met trappen krijgen. De jongeren, zoals ik, kunnen wat meer verwerken. Van de baas van het kantoor, Lone, kreeg ik een bonus, omdat ik een grote verantwoordelijkheid in de groep had opgenomen, zo'n 1000 euro op jaarbasis. Dat klinkt heel wat. Maar de lonen in Denemarken liggen gemiddeld hoger dan in andere Europese landen. Naast mijn maandsalaris van 16.000 Deense kronen (2146 euro) was het toch aardig meegenomen.'

 

wordt vervolgd...

20:52 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pol, post, postman, postbode, facteur |  Facebook |