13-03-07

een dagje bij de Deense Post...

post Denmark

 

Nu onze Post een huwelijk heeft gesloten met de Deense Post volgt er een relaas van een dagje op de werkvloer bij de Deens Post. Deze staat bekend als een van de efficiëntste in Europa.

'Nog even wat hondenkoekjes halen, en de laatste gele boxen in de wagen laden', zegt Simon. 'Dan zijn we klaar.' De contouren van het grijze postgebouw van Roskilde, op dertig kilometer ten westen van Kopenhagen, tekenen zich amper tegen de hemel af, zo somber is de lucht die dag. Het is kil op de parking. Telkens wanneer de witte buitendeuren van de dienstingang voor ons openzwaaien, kijken we in de lens van twee dikke zwarte camera's die het gebouw beveiligen. Simon Lausen, met zijn eenentwintig een van de jongste postbodes van het verdeelcentrum, loopt voor ons uit. Hij trekt een lege ijzeren kar, en loopt ermee naar de sorteerkamer. Hij draagt een rood poloshirt met een grote, gele posthoorn. Zelfs zijn sokken hebben een stempel van de Deense Post. 'Loslopende honden zijn een probleem in Denemarken', zegt hij terwijl hij nog een paar pakketjes stapelt. 'Ik hou van honden. Maar er zijn collega's die al lelijk toegetakeld werden, en lang niet konden komen werken. Daarom geven we de honden koekjes. Je kunt die hier zomaar meenemen', zegt hij, met de armen zwaaiend. Hij verdwijnt achter de schermen van grijze metalen rekken met tientallen sorteerbakjes.

Het is twintig voor negen. De zaal, waar een halfuur geleden nog een vijftiental postbodes aan het voorsorteren was, is bijna leeggelopen. We staan in een verdeelcentrum van de Post zoals je die ook bij ons vindt. Hoewel. De Deense Post staat bekend als een van de efficiëntste van Europa. Een kwalificatie die ze toch wel moet verdienen...

 

wordt vervolgt...

18:39 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (0) | Tags: postbode, pol, post, postman, facteur |  Facebook |

26-02-07

Pol had hulp...

aaaaaNa een week les in de kleuterklas over de postbode was Ruben die zaterdag heel stil in huis. Vader ging Ruben zoeken en zag hem juist terur binnen komen.
vader: "En Ruben,wat heb je vanmiddag gedaan?"
Ruben: "ik heb postbode gespeeld. Ik heb in de hele straat brieven rondgebracht."
vader: "ah, en hoe kwam je dan aan brieven?"
Ruben: "Die heb ik in jullie nachtkastje gevonden. Daar lag een hele stapel roze brieven, mooi verpakt met een roze strikje eromheen..."

20:32 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (2) | Tags: pol, post, postman, postbode, facteur, brieven, strik, mop |  Facebook |

23-02-07

Dolf krijgt nog post...

Late briefkaart voor Adolf Hitler
Zestig jaar na de zelfmoord van Hitler is bij het Duitse parlement nog een briefkaart aangekomen die aan hem was geadresseerd. De Duitse post heeft op de kaar aangetekend dat het adres niet klopt. Vervolgens is hij doorgestuurd naar de Bondsdag.

15:48 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (1) | Tags: pol, post, postman, postbode, facteur |  Facebook |

21-02-07

 vreemde zegels...

Postzegels met varkenssmaak
 
stamp_ralph pig

In China hebben ze naar aanleiding van het jaar van het varken postzegels op de markt gebracht met varkenssmaak. Er is keuze tussen zoete en zure varkenssmaak. De postzegel ruikt naar het populaire Chinese gerecht en als je eraan likt, proeft het ook zo. Ze komen uit in februari. In 2001 lanceerde Groot-Brittannië al postzegels met eucalyptusgeur.

21:55 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (1) | Tags: pol, post, postman, postbode, mailman, mailmen, facteur, postzegel, stamp, varken, pig |  Facebook |

postbode van de hemel...

angel_mailman

 

De bellenblaasbrievenbus

Op een dag zat Winnie The Pooh heel treurig onder een boom.
Knorretje zag zijn vriendje daar zo heel triest zitten en vroeg wat er scheelde.
Winnie vertelde dat hij zo naar zijn vriendinnetje Emma verlangde, Emma die nu bij de engeltjes in de hemel woont.
Hij zou nog zo graag bij haar zijn en met haar praten en lachen, ze hadden altijd zoveel plezier. En vandaag 18 mei 2004 is ze jarig, ze zou nu zeven jaar worden.

Teigetje die ook bij zijn vriendjes was komen zitten, zei nadat hij een poosje had nagedacht “je kan gerust nog met Emma praten. Je kan in je hoofd met haar praten en Emma kan je zo dan antwoord geven. Je doet gewoon alsof. Want doen alsof gaat altijd heel goed, dan lijkt het net alsof het echt is !”

Winnie The Pooh’ snuitje klaarde helemaal op. Hij keek naar de wolken en begon te denken.
Opeens kreeg hij een heel goed idee. Hij holde naar zijn huisje en begon ijverig in alle kastjes en schuifjes te zoeken.
“ik heb een idee, ik heb een idee” riep hij heel opgewonden.
Teigetje, knorretje en Igor keken opgewonden maar verbaasd toe. Winnie riep blij “ ik ga Emma kaartjes en briefjes sturen, dan kan ik toch met haar praten”, maar toen bedacht hij plots dat de hemel misschien wel helemaal geen postbus had voor gewone kaartjes en briefjes.
Teigetje die al heel wat over de hemel had nagedacht riep ““Misschien heeft de hemeldeur wel een bellenblaasbrievenbus.”

“Een bellenblaasbrievenbus?” vroeg Winnie verbaasd. Dat was zo’n moeilijk lang woord, daar had hij nog nooit van gehoord. “Dat klopt” zei de Teigetje“in de hemel heb je wel vaker dingen die je niet kent en die anders zijn”.
“Kunnen we dan toch brieven en tekeningen in de brievenbus doen?” vroeg Knorretje heel blij.
“Dat weet ik niet zo goed” twijfelde Teigetje “die passen daar misschien niet in.”
“Er passen wel hele mooie zeepbellen in de brievenbus”
“Thuis op het gras of achter in het bos, of bij het grafje van Emma, waar je maar wilt, blaas je met je ogen dicht,
heel lief en voorzichtig de mooiste bellen.
Je moet daarbij denken aan wat je aan Emma wilt zeggen of aan de lieve kusjes die je wilt geven.
De mooie verhalen of lieve kusjes blaas je door je mond zachtjes de bellen in.
Die zweven dan zo naar de hemel!
Ze gaan daar in de bellenblaasbrievenbus en de postbode van de hemel brengt ze dan rond bij de engeltjes”

Teigetje doet met gewichtige stem de postbode na: “Tien vliegende kusjes voor Emma en 33 lieve woordjes voor Emma”
De postbode zal wel helemaal krom lopen, zoveel post krijgt ze!
Soms hoeft de postbode van de hemel ze niet eens rond te brengen, Dan zweven ze rechtstreeks naar Emma.
Zij kijkt er naar met haar mooie oogjes en lacht, omdat ze alweer post krijgt van haar vriendjes en vriendinnetjes, of van haar zusje Helena, van papa en mama, en alle andere mensen die ze kent.

“De bellen zullen ook tegen haar aan zweven en uit elkaar spatten.
Pats boem, een belletje spat op haar teentjes uiteen en plakt daar meteen een zoentje!
Emma moet dan vast en zeker heel erg giechelen, want zoentjes op haar teentjes kriebelen zo lekker en ze had zelf altijd zoveel plezier als ze kon kriebelen en zoentjes geven.”

Samen bedenken ze dat Emma zeker wel heel graag heel veel kleine kusjes en woordjes wil hebben met de luchtbellenpost.
Winnie the Pooh en zijn vriendjes zijn blij, want nu hebben ze toch iets bedacht zodat ze lekker kunnen praten met Emma en ze blazen de mooiste, dikste, liefste, zachtste, guitigste bellen en telkens een bel uitéén spat voelt Emma vast en zeker een zoentje op haar lieve snoetje.
Samen kijken ze hoe de mooie bellen langzaam naar de hemel toe zweven, op weg naar onze lieve Emma...

 

voel een traan opkomen...

16:14 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (1) | Tags: pol, post, postman, postbode, facteur, hemel |  Facebook |

07-02-07

eens om te lachen...

Een beeldschone dame, en blond, gaat naar het postkantoor en vraagt:
"Mag ik een postzegel van 52 cent? Maar wilt u wel het prijsje er af halen, want het is een cadeautje..."

21:15 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pol, post, postman, mail, mailman, mop, blond, postzegel, postzegels |  Facebook |

01-02-07

lol met Pol...

Op een morgen, heel vroeg, belt de postbode aan bij Mevrouw Gebuur. Hij overhandigt haar een aangetekende brief. Ze is in een luchtige kamerjas, die steeds open valt, aan de deur verschenen en ze ziet er onweerstaanbaar uit. Geen wonder dat de postbode haar met open mond aangaapt terwijl ze haar handtekening zet voor ontvangst.

"Waar denkt u aan?" vraagt ze als ze de balpen teruggeeft.

"Aan precies hetzelfde als U, mevrouw," is het lakonieke antwoord van de postbode.

Waarop mevouw Gebuur verontwaardigd uitvalt: "Wil je dan weleens gauw maken dat je wegkomt, vuile viezerik..."

20:45 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (1) | Tags: pol, post, postman, mailman, mop |  Facebook |