19-01-07

aleez... eens om te lachen...

Er was eens een verzorgster die een bejaarde vrouw aan het wassen was.
"Nou", zegt de verzorgster, "zullen we eerst de armen wassen?"
Na het wassen van de armen vroeg de verzorgster: "Zullen we nu met de benen verder gaan?"
En na het wassen van de benen:
"En nu", zegt de verzorgster,"zullen we de 'brievenbus' wassen?"
Waarop de vrouw antwoordt:" Nou sla die maar over, ik heb al 20 jaar geen post meer gehad..."

16:47 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (4) | Tags: pol, post, postman, facteur, mop |  Facebook |

27-11-06

de vriend van de postbode... 4

"Pas op de seinpaal!"
"Ik pas op! Ik zie hem!"
Pedro reikte hem de brieven aan en Carlos nam ze jubelend in ontvangst.
"Geweldig! Je bent mijn beste vriend en de beste postbode van Spanje."
"Ja ja, heb je nog een nieuwtje voor me?"
Carlos keek hem heel even aan.
"Nee vriend, ik heb niet in de krant kunnen kijken. Ik wilde wachten op jou!"
Hij zwaaide ten afscheid en verdween met zijn trein langzaam uit beeld. Verbaasde treinreizigers keken vanuit hun bijna lege coupé's naar Pedro en leken zich af te vragen wat die postbode in de hete zon stond te doen.
'S avonds zag Pedro op de televisie van het café op het plein, zittend tussen lotgenoten die net als hij de hele dag van nieuws verstoken waren geweest, dat er een prinsesje was geboren.
De volgende zong Carlos hem het nieuws van de geboorte tegemoet.
"Dat is toch geen nieuws, Carlos. Dat heb ik gisteren al op televisie gezien. Je had de krant gisteren moeten lezen."
Carlos registreerde de boosheid van zijn vriend terwijl hij lag hangend een bericht van de belastingen en een rekening van zijn huisarts in ontvangst nam.
"Maar ze hebben je de naam toch nog niet verteld?"
"De naam?"
Carlos hernam zijn clowneske blijdschap en declameerde vol bravoure de vijf voornamen van het hooggeboren meisje. Pedro glimlachte. Dit was inderdaad een nieuwtje. Meteen daarop fronste hij bezorgd.
"Die envelop van je huisarts. Je bent toch niet ziek?"
"Nee nee, dat is voor mijn arme nichtje Conchita. De dokter hoopt al jaren dat ik haar rekening voor haar zal betalen!"
Breed zwaaiend verdween de gezonde neef van Conchita Barceló Fuentes achter de rotsblokken om zijn gelukzalige reis voort te zetten. Pedro de Postbode vervolgde zijn route met een lichtere tred dan eerder die ochtend...

14:01 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pol, post, postman, postbode, facteur, verhaal |  Facebook |

20-11-06

De vriend van de postbode... 3

"Carlos"
"Ja, mijn beste vriend."
"Zeg me wat je te zeggen hebt, zodat ik mijn weg kan vervolgen."
Carlos knikte begrijpend. Hij legde een arm om de schouders van de weerbarstige postbode en loodste hem tussen de mensen door naar een bankje met uitzicht op het verlaten strand en de rustige zee. Hij stak van wal zodra ze zaten.
"Ik kwam vanavond thuis na een lange dag op de trein en trof daar een brief van mijn lieve oom en tante uit Madrid. Je kent ze nog?"
Pedro knikte kort.
"Je weet nog dat ik woon in hun oude huis?"
Pedro werd onrustig. Als Carlos te horen had gekregen dat hij het huis uit moest, dan was zijn verzoek nu al helemaal duidelijk.
"Het gaat goed met ze. Je krijgt de hartelijke groeten!"
Er was gelukkig geen huisvestingsprobleem, maar Pedro durfde zich nog niet te ontspannen. Zodra je dat deed in het gezelschap van Carlos, kwam je te snel in de verleiding in te stemmen met een van zijn belachelijke plannen.
"Ik kreeg ook een brief van de vader van Rafaëlla, mijn lief. Ze komt misschien over een half jaar terug uit Parijs!"
Dit nieuws omtrent de au-pair, dat zich in de afgelopen jaren al meermalen had laten vertellen, boeide Pedro allerminst.
"Je vraag, Carlos, wat is je vraag?"
"Ja ja, ik weet het. Ik was blij met mijn brieven, heel blij. En ik dacht, wat zou het fijn zijn geweest als ik die brieven al in de ochtend had kunnen lezen, zoals iedereen."
Pedro keek zijn vriend verbaasd aan. Hij kreeg wel vaker vragen en zelfs klachten over het tijdstip van de postbezorging. Altijd van mensen die hun lot leken te hebben verbonden aan het juiste tijdstip waarop zij hun aanmaningen en familieberichten konden lezen.
"Maar dan zit je toch nog op de trein?"
"Precies! Ik wist dat je het zou begrijpen!"
"Begrijpen?"
"Je geeft mij mijn brieven gewoon wanneer ik jou passeer bij de spoorwegovergang. Je bent dan toch op weg naar mijn huis? Het scheelt jou weer een paar brieven die je niet naar boven hoeft te dragen en ik kan ze nog voor de middag lezen!"
Zwijgend nam Pedro zijn vriend op, terwijl het beeld voor hem opdoemde van het boemeltje, een ouderwetse diesellocomotief die zich met de laagst denkbare snelheid tegen de steile helling opsleepte...

 

noudDe vriend van de postbode © Noud Hovius


16:56 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pol, post, postbode, postman, facteur |  Facebook |

18-11-06

De vriend van de postbode... 2

"Pedro, goede vriend, wat een toeval dat twee vrienden uit het mooie Belvitge elkaar treffen op deze prachtige plek!"
"Het circus is hier toch alleen vandaag?"
"Maar natuurlijk. Ga je er naar toe?"
"Nee."
"Nee, ik ook niet."
Even keken ze om zich heen, ze vormden een eilandje in de voortdurend schuifelende stroom van mensen.
"Het is me te warm."
"Zo is het! Veertig graden, en dat aan de kust. Die arme stakkers in het binnenland zullen het zwaar hebben!"
"En de stank van die slome beesten kan ik slecht verdragen."
"Vind je ook niet? Alsof ze gestorven zijn zonder het zelf te weten"
Pedro had geen verdere aanwijzingen nodig.
"Wat wilde je mij vragen?
Carlos grijnsde breed.
"Dit is de scherpzinnigheid die ik al waardeer sinds ik je ken!
Ik wil je inderdaad vragen om een kleine gunst. Hoe weet je dat toch iedere keer?"
Pedro hield wijselijk zijn mond en liet zijn blik afdwalen naar een prachtige blote buik, omlijst door een zwierige rok en een bijpassend topje. Wie wilde er naar een circus?
Carlos volgde zijn blik niet, maar pakte zijn arm.
"Ik zag je vandaag weer staan bij de spoorwegovergang, op weg naar de wijk bovenaan de helling."
"Vandaag en alle dagen, Carlos."
"Precies, goede vriend! Exact en precies!"
Pedro keek Carlos misprijzend aan. Zijn oudste vriend stond zo vreselijk opgewonden te draaien met zijn dunne lijf, dat het deed denken aan een pup die net had leren kwispelen. Hij was weer bezig met een plannetje, een ideetje. Dat betekende dat Pedro nu goed moest opletten, want die plannen van Carlos betekenden meestal dat Pedro iets moest doen dat veel moeite zou kosten, maar niets zou opleveren. Zoals het plan om ijs te gaan kopen in de wijk die boven het dorp was gelegen aan een lange steile weg. Pedro kon toch zeker wel een kleine koeltas meenemen als hij er toch heen ging met de post? Carlos kon dat natuurlijk niet doen, want hij zat op de trein. Pedro had nee gezegd, en Carlos was misschien vijf minuten verdrietig geweest. Langer duurde dat nooit...
noudDe vriend van de postbode © Noud Hovius

22:44 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (4) | Tags: pol, post, postman, postbode, facteur |  Facebook |

17-11-06

De vriend van de postbode... 1

Naast de spoorwegovergang stond een oude palmboom, de grote bladeren boven aan de dikke stam goeddeels verdord. De zon stond, zoals altijd om tien over elf ´s ochtends, al hoog aan de hemel. Naast de palmboom was nog slechts een korte, brede schaduwplek overgebleven. De lucht was vochtig, van een bijna tastbaar gewicht. De blik op het dal werd vertroebeld door de trillingen die de hitte in het landschap veroorzaakte.
De postbode, Pedro Sants Herrera, een fors gebouwde Catalaan van negenendertig jaren met een hoogopkrullende bos zwart haar, drukte zijn linkerschouder tegen de stam van de palmboom, om zo goed mogelijk gebruik te maken van deze bescherming tegen de zonnestralen. Hij paste bijna helemaal in de schaduw, de zon verwarmde nog slechts een strook op de zijkant van zijn buik. Met een diepe zucht verplaatste hij de schouder nog een klein beetje om de ideale houding te kunnen aannemen. Hij moest nog een paar minuten wachten.
Pedro was er eigenlijk niet gelukkig mee dat hij had ingestemd met het verzoek van zijn vriend
Carlos Barceló Torres, de machinist van de stoptrein die reed tussen Taragona en Barcelona. De vorige avond waren ze elkaar tegengekomen op de boulevard van de Segur de Callafel tijdens de Paséo, de rustige avondwandeling waaraan dorpelingen en toeristen gebroederlijk deelnamen en die voerde langs restaurants en venters. Pedro had Carlos
al van ver zien komen. Hij liep met dat lange magere lijf en de gebruikelijk idiote grijns op zijn gezicht enthousiast naar hem te zwaaien, zo lang ze elkaar nog niet konden verstaan. Een groot kind van eenenveertig jaren... word vervolgd...

noudDe vriend van de postbode © Noud Hovius

16:11 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (2) | Tags: verhaal, pol, post, postman, postbode, facteur |  Facebook |

14-11-06

ieder het zijne...

Ieder het zijne...
De brief kwam met de middagbestelling. De postbode legde eerst het reclamedrukwerk op de toonbank; toen, heel voorzichtig, alsof er gevaar bestond dat hij zou ontploffen, een brief: gele envelop, adres in drukletters.

»Deze brief bevalt me niet,« zei de postbode.
De apotheker keek van zijn krant op, nam zijn bril af. »Wat is er?«
»Ik zeg dat deze brief me niet bevalt.«

Zonder hem aan te raken boog de apotheker voorover om hem te bekijken, zette zijn bril weer op, bekeek hem opnieuw.
»Waarom bevalt hij je niet?«
»Hij is hier op de bus gedaan, vannacht of vanmorgen vroeg; en het adres is uit een vel papier met het briefhoofd van de apotheek geknipt. Het is een anonieme brief.«
»Een anonieme brief,« echode de apotheker. Hij had de brief nog niet aangeraakt, maar reeds verscheurde die zijn huiselijke leven, daalde als een vernietigende bliksemschicht neer...

19:31 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (2) | Tags: pol, post, postman, postbode, facteur, verhaal |  Facebook |

06-10-06

the singing postman...

the-singing-postman

17:51 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (9) | Tags: mailman, mailmen, facteur, zingen, pol, post, postman, postbode |  Facebook |