12-09-06

postbode vakantie... niemand post...

Postbode met vakantie? Niemand krijgt post

Omdat de postbode met vakantie is, krijgen de inwoners van het Zuid-Italiaanse dorp Prignano Cilento sinds een week brieven noch pakjes. Circa 1.000 boze dorpsbewoners wachten tevergeefs op correspondentie en in het postkantoor stapelen niet bestelde brieven en aangetekende poststukken zich inmiddels metershoog op, zo berichtte het persagentschap Ansa maandag.

Momenteel schuiven alle betrokkenen elkaar wederzijds de schuld voor het debacle in de schoenen. Vermoedelijk werd eenvoudigweg vergeten een vervanger aan te duiden.

"We zullen de post aan de loketten uitdelen, indien we iemand vinden die de zaken wil sorteren", zeiden medewerkers. Er is nu wel een tijdelijke facteur aangesteld, die echter enkel tegen handtekening de post zal mogen overhandigen. Wie tijdens de dag afwezig is, moet evenwel op de terugkeer van de vaste postbode op 16 september wachten.

16:12 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pol, post, postman |  Facebook |

05-09-06

Jantje in het postkantoor...

Jantje haalt in het postkantoor een blad speciale postzegels, die voor bijzondere gebeurtenis zijn uitgegeven. Als hij betaalt heeft, zegt hij tegen
de bediende achter het loket: "Wilt u zo goed zijn van elke zegel de prijs te verwijderen? Ze dienen immers als geschenk..."

16:47 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (7) | Tags: postman, pol, post, jantje |  Facebook |

31-08-06

soms...

Soms, dan heb je van die regenachtige middagen waarop je medelijden hebt met de postbode. Dan zie je zo'n man rillend van huis naar huis lopen en dan krijg ik nogal gauw de neiging om hem een kop koffie aan te bieden. Zo niet vandaag.
De bel ging en de postbode stond voor de deur. 'Pakketje'. Ik kreeg kippevel, want er is niets fijner als een postbode aanbelt en zegt: 'Pakketje.', om daarna een dikke envelop aan jou te overhandigen die gevuld is met geheimen. En ook van dat bolletjesplastic. Dat voel je.

Ja, ik adoreer zulke dagen...

13:37 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (1) | Tags: pol, post, postman |  Facebook |

21-08-06

griezelverhaal...

 

over de post... ga daar eens lezen...

 

13:35 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (1) | Tags: pol, post, postman, verhaal |  Facebook |

15-08-06

adres onbekend...

Het was in een dichtbevolkte straat van een grote stad. Een nog jonge postbode zocht een zekere meneer Z. Het huisnummer was echter onleesbaar geworden en tot tweemaal toe had hij al ergens aangebeld om te vragen of meneer Z misschien op dat adres woonde.
Nu belde hij aan op het derde adres. Als een mevrouw de deur opent vraagt hij : "Woont hier misschien meneer Z. ?"
"Zeker", zegt die mevrouw, "'hij woonde hier maar hij is vertrokken."
En vraagt de postbode : "Ook een adres achtergelaten?"
Dan bemoeit ook een buurvrouw zich er mee en die zegt : "Overleden en begraven!"
"Ja", zegt ook de eerste "overleden en begraven, adres onbekend."
De postbode pakt z'n pen en schrijft zonder verder na te denken achter op de enveloppe: "overleden en begraven,  geen adres achtergelaten."
Als de brief onbestelbaar terug komt op het postkantoor en in handen komt van een hogere ambtenaar, dan vraagt die de jonge postbode : "Zou jij dan wel een adres hebben achtergelaten wanneer je gestorven en begraven was?"
Eerst begreep de jonge postbode niet wat er vreemd aan was wat hij gedaan had.
Later thuis, toen hij er nog eens over nadacht en vooral toen hij in bed lag, kwam steeds de vraag bij hem boven : "En ik dan, als ik gestorven ben, laat ik dan een adres achter? Zouden mijn nabestaanden weten waar ik ben?  Wat is mijn adres voor de toekomst?"
Hij moet lang nadenken en na een innerlijke strijd toegeven, dat ook hij niet kon zeggen: daar zal ik zijn als ik gestorven ben...

20:56 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (1) | Tags: pol, post, postman |  Facebook |

13-08-06

hier is vijfenvijftig

Een vader stopt zijn 3-jarig dochtertje in bed, vertelt haar een verhaaltje en luistert dan naar haar gebedje vóór het slapen gaan dat eindigde met de woorden: "God zegene Mama, God zegene Papa, God zegene Oma en vaarwel Opa."

De vader vraagt, "Waarom zeg je vaarwel Opa?" Het meisje antwoordt, "Ik weet het niet, Papa, ik voel dat ik dat zó moet zeggen." De volgende dag sterft de grootvader. De vader vond dit een vreemd toeval.

Enkele maanden later steekt hij zijn dochtertje weer in bed en luistert naar haar gebedje: "God zegene Mama, God zegene Papa en vaarwel Oma." En de volgende dag stierf de grootmoeder. Goeie God, dacht de vader, dit kind is in contact met de andere kant.

Enkele weken later hoort hij het dochtertje bidden: "God zegene Mama en vaarwel Papa." De vader schrikt zich een ongeluk en doet 's nachts geen oog dicht. '

's Morgens trekt hij behoedzaam naar zijn kantoor, waar hij het de hele dag op zijn zenuwen had, zelfs niet durfde te gaan lunchen en om de haverklap naar zijn horloge keek. Hij nam zich voor dat als hij middernacht haalde, alles dan OK zou zijn. Hij voelde zich veilig op kantoor, zodat hij in plaats van naar huis te gaan, daar bleef zitten koffie drinken opspringend bij elk onverwacht geluid.

Eindelijk om middernacht, slaakte hij een zucht van opluchting en ging naar huis, waar zijn vrouw hem achterdochtig vroeg, "Dat is ook de eerste keer dat je zo laat thuis komt na je werk. Wat scheelt er?" Hij zei, "Ik wil er niet over praten, dit was de ergste dag van mijn leven."

Zij antwoordt daarop, "Denk jij dat je een slechte dag hebt gehad, je zal nooit geloven wat mij overkomen is."
 

"Vanmorgen is de postbode zomaar dood gevallen vóór onze deur..."

Toegezonden door Lana

klik op haar naam om haar blogje een bezoekje te brengen, zeker de moeite waard. 
Uw foto van je brievenbus of een tip hier laten verschijnen : stuur hem naar:

Pol-de-postman@hotmail.com

ZEKER DOEN...

en verdien je postzegel

18:31 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (2) | Tags: pol, post, postman, blogger |  Facebook |

09-08-06

uit het leven...

De bel gaat. "Mevrouw, een aangetekende brief voor u."

Ik had de postbode al verwacht. Ik loop naar beneden met een brief in de hand en m'n huissleutels. Wil de deur dicht doen. "Mevrouw, u heb toch wel uw sleutels?"

 "Ja hoor, heb ik." "Ja, u moest eens weten hoe vaak mensen de deur dicht laten vallen zonder sleutels"zegt de postbode. Ik teken voor de brief en pak hem aan. De postbode biedt aan mijn brief voor me mee te nemen. "Dan hoeft u niet naar de brievenbus te lopen, mevrouw." Zou hij door gehad hebben dat hij me m'n ontslagbrief overhandigde? Of heb ik gewoon een hele aardige postbode...

21:08 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (2) | Tags: pol, post, postbode |  Facebook |