07-07-06

verhaal 3

Het is markt. Tussen het groentekraam en de drogist staat de postbode. Vlak voor hem staat mevrouw Kamerlinck omringd door andere vrouwen van het kleine stadje. Ze praten en wijzen naar verschillende soorten nylonkousen aan plastieken benen. Hij ziet dat ze zich naar de verkoper buigt om wat te vragen terwijl het groepje vriendinnen verder loopt. Hij zet een paar stappen in de richting van de drogist, maar draait zich om en doet een stap terug. Hij haalt diep adem en loopt dan toch op het kraam af. Hij vraagt naar vogelzaad, tegelijkertijd doet de vrouw een stap in zijn richting om de juiste nylons aan te wijzen. Hun mouwen raken elkaar bijna. Hij stamelt iets over theater en fan zijn, maar hij stottert en blijft hangen in zijn woorden.. Verlegen kijkt hij naar beneden. Ze glimlacht even en vraagt of hij het doosje panty's voor haar kan nemen. De postbode merkt dat hij recht voor het rek panty's staat. Het gezicht van de man wordt bloedrood, met trillende handen reikt hij haar het pakje aan. Haar witte poedel keft in zijn richting tot ze het dier meesleept naar het volgende kraam. Hij kijkt haar na. Het schaamrood brandt nog steeds op zijn wangen...

23:17 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (1) | Tags: verhaal, postbode, postman |  Facebook |

verhaal 2

De postbode opent de voordeur van zijn klein huisje. Zijn uniformpet legt hij zorgvuldig op de hoedenplank van de kapstok. Hij haalt een grijs kammetje door zijn weinige haren. Dan wisselt hij zijn stijve leren schoenen voor pantoffels en sloft naar de keuken. Er staat afwas in de wasbak. Op de tafel liggen kruimels en resten beleg. In de hoek staat een ouderwetse vogelkooi. Er zit een groene papegaai in. De man geeft het beest nieuw zaad en vers water. Hij laat het in zijn vinger pikken. De papegaai krast een paar vieze woorden, de man moet er om grijnzen. Tussen de rommel op tafel staat een pot confituur. Snel neemt hij een lepel uit een openstaande la en stopt grote happen confituur in zijn mond. Neuriënd loopt hij de kamer uit.
De man loopt naar een zware eiken bureau en gaat met een kreun zitten. De muren zijn onzichtbaar geworden door de hoge boekenkasten, waar stapels boeken schots en scheef liggen. Het is er stoffig. Zorgvuldig knipt hij een stuk uit een kleine regionale krant. Voor hem ligt een zwaar blauw boek met gouden randen opengeslagen, waar hij het artikel voorzichtig in plakt. ‘Mevrouw Kamerlinck glinstert in haar rol van Gravin Stiepelteen’ onderstreept hij met een rode pen. Zijn handen strijken liefdevol over het papier. De postbode glimlacht breed...

10:37 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (2) | Tags: post, postbode, verhaal |  Facebook |

06-07-06

verhaal

De oude postbode staat op de hoek van een dorpsstraat. Het is vroeg. Er hangt nog mist over de weg. Hij houdt een enveloppe tegen het licht. Zijn ogen zijn dichtgeknepen tot spleetjes. Door de dunne luchtpostenveloppe is een schaduw van een brief te herkennen. Het adres is geschreven in een zwierig handschrift. Nieuwsgierig strijkt hij met zijn vinger over de kleurige postzegel. Voorzichtig stopt hij de brief weer in zijn zware zwarte tas en loopt de straat in.
Voor een keurig huis blijft hij staan. De ramen zijn bedekt met kanten gordijntjes en de bloemperkjes in de voortuin zijn netjes geharkt. De brievenbus is wit en protserig. Hij haalt dezelfde envloppe uit zijn tas en staart nog een keer naar de naam van de bestemmeling, Mevrouw Kamerlinck. Hij zucht. Een witte poedel keft agressief van achter de witte kanten gordijntjes. Hij schrikt en kijkt op. Voorzichtig laat hij de brief in de bus vallen. Nog even strijkt hij met zijn hand over het plastic naamplaatje en uiteindelijk loopt naar het volgende huis.
Als de postbode drie huizen verder is gaat de voordeur van het keurige huis open. Een oudere dame loopt met kokette stapjes over het tuinpad. De poedel danst om haar heen. Het tafereel tovert een vage glimlach op zijn gezicht. Hij kijkt haar na tot ze weer in haar huis verdwijnt. Dan loopt hij glimlachend verder, een beetje hinkend door de zware tas...

13:52 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (1) | Tags: post, postbode, verhaal |  Facebook |

Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8