03-06-07

Het luidruchtig pakje...

pakje1

Ik zat dus te wachten op het pakketje dat een dezer dagen binnen zou  komen. Plots gaat de telefoon. Er word gebeld door de politie met de vraag of ik kevers of iets dergelijks besteld heb.
Ik zeg dat ik een pakketje verwacht met dieren die ik geruild heb. 
De agent verteld mij dat bij hem op het bureau een pakketje staat, waar een ongelooflijk geknaag en kabaal uit komt. De postbode had zich rot geschroken en had dan maar het pakketje op het politiebureau afgegeven.
De agent wilde graag even langskomen aangezien hij reuze nieuwsgierig was wat er nou in zat (ook hij durfde het pakket niet te openen).

Hij is bij mij komen kijken en stond verbaasd over de collectie die hij zag en maakt direct allerlei foto's. .

Ik heb heb tijdje met hem zitten praten over mijne hobby, waarna hij met een ervaring rijker is vertrokken. En ik dus weer een keversoort erijker...

19:08 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pol, post, postman, postbode, facteur, verhaal |  Facebook |

26-04-07

pracht verhaal...

Weeral een prachtverheel bij GDB...

ga er gerust eens lezen over Jezus en de Post...

jezus

 

19:30 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (0) | Tags: postman, postbode, pol, post, facteur, verhaal |  Facebook |

27-11-06

de vriend van de postbode... 4

"Pas op de seinpaal!"
"Ik pas op! Ik zie hem!"
Pedro reikte hem de brieven aan en Carlos nam ze jubelend in ontvangst.
"Geweldig! Je bent mijn beste vriend en de beste postbode van Spanje."
"Ja ja, heb je nog een nieuwtje voor me?"
Carlos keek hem heel even aan.
"Nee vriend, ik heb niet in de krant kunnen kijken. Ik wilde wachten op jou!"
Hij zwaaide ten afscheid en verdween met zijn trein langzaam uit beeld. Verbaasde treinreizigers keken vanuit hun bijna lege coupé's naar Pedro en leken zich af te vragen wat die postbode in de hete zon stond te doen.
'S avonds zag Pedro op de televisie van het café op het plein, zittend tussen lotgenoten die net als hij de hele dag van nieuws verstoken waren geweest, dat er een prinsesje was geboren.
De volgende zong Carlos hem het nieuws van de geboorte tegemoet.
"Dat is toch geen nieuws, Carlos. Dat heb ik gisteren al op televisie gezien. Je had de krant gisteren moeten lezen."
Carlos registreerde de boosheid van zijn vriend terwijl hij lag hangend een bericht van de belastingen en een rekening van zijn huisarts in ontvangst nam.
"Maar ze hebben je de naam toch nog niet verteld?"
"De naam?"
Carlos hernam zijn clowneske blijdschap en declameerde vol bravoure de vijf voornamen van het hooggeboren meisje. Pedro glimlachte. Dit was inderdaad een nieuwtje. Meteen daarop fronste hij bezorgd.
"Die envelop van je huisarts. Je bent toch niet ziek?"
"Nee nee, dat is voor mijn arme nichtje Conchita. De dokter hoopt al jaren dat ik haar rekening voor haar zal betalen!"
Breed zwaaiend verdween de gezonde neef van Conchita Barceló Fuentes achter de rotsblokken om zijn gelukzalige reis voort te zetten. Pedro de Postbode vervolgde zijn route met een lichtere tred dan eerder die ochtend...

14:01 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pol, post, postman, postbode, facteur, verhaal |  Facebook |

17-11-06

De vriend van de postbode... 1

Naast de spoorwegovergang stond een oude palmboom, de grote bladeren boven aan de dikke stam goeddeels verdord. De zon stond, zoals altijd om tien over elf ´s ochtends, al hoog aan de hemel. Naast de palmboom was nog slechts een korte, brede schaduwplek overgebleven. De lucht was vochtig, van een bijna tastbaar gewicht. De blik op het dal werd vertroebeld door de trillingen die de hitte in het landschap veroorzaakte.
De postbode, Pedro Sants Herrera, een fors gebouwde Catalaan van negenendertig jaren met een hoogopkrullende bos zwart haar, drukte zijn linkerschouder tegen de stam van de palmboom, om zo goed mogelijk gebruik te maken van deze bescherming tegen de zonnestralen. Hij paste bijna helemaal in de schaduw, de zon verwarmde nog slechts een strook op de zijkant van zijn buik. Met een diepe zucht verplaatste hij de schouder nog een klein beetje om de ideale houding te kunnen aannemen. Hij moest nog een paar minuten wachten.
Pedro was er eigenlijk niet gelukkig mee dat hij had ingestemd met het verzoek van zijn vriend
Carlos Barceló Torres, de machinist van de stoptrein die reed tussen Taragona en Barcelona. De vorige avond waren ze elkaar tegengekomen op de boulevard van de Segur de Callafel tijdens de Paséo, de rustige avondwandeling waaraan dorpelingen en toeristen gebroederlijk deelnamen en die voerde langs restaurants en venters. Pedro had Carlos
al van ver zien komen. Hij liep met dat lange magere lijf en de gebruikelijk idiote grijns op zijn gezicht enthousiast naar hem te zwaaien, zo lang ze elkaar nog niet konden verstaan. Een groot kind van eenenveertig jaren... word vervolgd...

noudDe vriend van de postbode © Noud Hovius

16:11 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (2) | Tags: verhaal, pol, post, postman, postbode, facteur |  Facebook |

14-11-06

ieder het zijne...

Ieder het zijne...
De brief kwam met de middagbestelling. De postbode legde eerst het reclamedrukwerk op de toonbank; toen, heel voorzichtig, alsof er gevaar bestond dat hij zou ontploffen, een brief: gele envelop, adres in drukletters.

»Deze brief bevalt me niet,« zei de postbode.
De apotheker keek van zijn krant op, nam zijn bril af. »Wat is er?«
»Ik zeg dat deze brief me niet bevalt.«

Zonder hem aan te raken boog de apotheker voorover om hem te bekijken, zette zijn bril weer op, bekeek hem opnieuw.
»Waarom bevalt hij je niet?«
»Hij is hier op de bus gedaan, vannacht of vanmorgen vroeg; en het adres is uit een vel papier met het briefhoofd van de apotheek geknipt. Het is een anonieme brief.«
»Een anonieme brief,« echode de apotheker. Hij had de brief nog niet aangeraakt, maar reeds verscheurde die zijn huiselijke leven, daalde als een vernietigende bliksemschicht neer...

19:31 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (2) | Tags: pol, post, postman, postbode, facteur, verhaal |  Facebook |

21-08-06

griezelverhaal...

 

over de post... ga daar eens lezen...

 

13:35 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (1) | Tags: pol, post, postman, verhaal |  Facebook |

23-07-06

De brief...

TINGELINGELING...!
De bel klingelt luid door het huis. De burgemeester schrikt wakker. Hij kijkt op de klok. Het is al half negen.
"Oh lieve help, ik heb me verslapen!" roept hij uit. Op zijn pantoffels haast hij zich op een drafje naar de deur.
Het is de postbode. "Goedemorgen burgemeester", zegt de postbode opgewekt.
Hij kijkt een beetje verbaasd naar de burgemeester, die in zijn pyama en met verwarde haren de deur open doet.
"Ik heb vandaag een hele belangrijke brief voor u". Hij geeft de burgemeester een grote witte envelop. Daar staat een belangrijke stempel op. Die brief komt van de minister! De postbode kijkt hem nieuwsgierig aan.
"Dank je wel, postbode".
Hij doet snel de deur dicht, voordat de postbode nieuwsgierige vragen kan stellen.
Met trillende handen van de opwinding scheurt hij de envelop open...

22:59 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (1) | Tags: postman, pol, verhaal |  Facebook |