08-12-08

Romantiek in zwart-wit

postbox-bolhoed
"Romantiek in zwart-wit"

Wie is dat? De man die ik over straat zie lopen komt mij niet bekend voor. Zijn zwarte colbertje, zwarte pantalon, bolhoedje en grote snor geven hem een stijlvol uiterlijk. Ik kijk naar beneden over de balustrade en zie hem richting de deur van het dorpscafé lopen. Waarom is hij hier? Ja, hij zal uiteraard iets gaan drinken, maar waarom hier? Waarom nu? Ik zou naar beneden kunnen gaan. Mijn balkon af, de trap af en het de onbekende man gewoon vragen, ware het niet dat er zo ongelovelijk veel te zien is. 

Kijk! Daar komt postbode Jansen. Zijn tas zit weer vol met brieven en pakketjes. Wat zal hij vandaag bezorgen? Zijn post maakt mensen blij, verdrietig, ontroerd, wanhopig, euforisch, melancholisch, weemoedig of één van de vele andere bestaande stemmingen. Laatst nog had hij een brief voor mij. Zelfs de postzegel van vijf cent rook naar het goddelijke parfum waarmee de brief verrijkt was. Waarom was er geen afzender? Misschien heeft hij vandaag weer een brief voor me! Afwachten, hij is nog maar aan de overkant van de straat. 
 
"Postbode Jansen! Postbode! Heeft u nog post voor mij?" Nee, het is mij weer niet gelukt om mijn nieuwsgierigheid te onderdrukken. Gelukkig is de postbode een vriendelijke man en kijkt hij dagelijks of hij er brief voor mij tussen zit als hij langskomt. "Wacht even jongen, ik zal meteen voor je kijken." 
 
"Hij is van mij! Geef terug!" Hé, daar komt de drieling van zeven huizen hiernaast langs rennen. Die jongens lopen altijd te ravotten, maar het zijn nette kinderen hoor. Ik wil nog roepen dat ze op moeten letten, maar het is al te laat. Daar loopt Kees tegen de postbode op. Hoewel, het zou ook heel goed Piet of Jan kunnen zijn, die dekselse jongens lijken zo op elkaar. De postbode laat alle post pardoes op de grond vallen en schrikt zich een hoedje. "Sorry meneer de postbode, ik had u niet gezien" zegt de jongen snel. "Ach jongen, dat geeft toch niets, nu kunnen jullie mij mooi helpen om alle post op te rapen en weer te sorteren. Begin maar bij het laagste nummer, en even en oneven nummers moeten op aparte stapels komen." De drie jongens duiken snel op de grond en beginnen aan het klusje. 
 
Nu moet ik maar even wachten voordat ik weet of er weer een brief voor mij tussen de overige post zit. Gelukkig hoef ik mij hier geen moment te vervelen. Terwijl er in de lucht een wolk in de vorm van een eng monster voorbij komt, lopen daar meneer en mevrouw De Vries. Meneer De Vries is al tachtig, maar nog altijd even kwiek als vroeger. Ook zijn vrouw is nog goed ter been voor haar leeftijd. "Goedendag," roep ik vriendelijk naar beneden "lekker weertje niet waar?" Ik hoor mevrouw iets mompelen. Haha, het is ook elke keer hetzelfde, hoe vriendelijk ik ook doe, het is nooit goed. "De jeugd van tegenwoordig... Blabla..." Hopelijk word ik later niet net als hen. 
 
Ondertussen zijn de jongens klaar met de post en komt Ali aangerend. Hij is de zoon van de slager. Iedereen in het dorp houdt van de slager. Wel jammer dat er geen varkensvlees te koop is, maar het vlees van een lam of een geit smaakt ook prima hoor. De jongens samen richting het dorpsplein. Ali heeft zijn bal mee, ze zullen vast gaan voetballen.
 
Dan komt postbode Jansen naar me toe. "Ik heb een brief voor je! Ik rook hem al in mijn tas, hij moet wel van iemand komen die veel om je geeft. Is het soms de dochter van de hoofdmeester?" Gehaast ren ik naar de trap om zo snel mogelijk bij de postbode te zijn. Ik bedank postbode Jansen vriendelijk, wens hem een fijne dag en ren zo snel als ik kan terug naar mijn balkon.
 
Terwijl de wolk in de vorm van het enge monster aan de horizon verdwenen is en er nu een hartje boven mij zweeft, lees ik met een grote glimlach de mooiste brief uit mijn leven. Langzaam begin ook ik te zweven...

20:17 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-04-08

dief moet zijn postzegels verkopen...

NBN_A15_klein_MMDief moet postzegelcollectie veilen op eBay voor slachtoffers

Een Britse rechter heeft een stelende boekhouder verplicht om zijn postzegelverzameling te verkopen via eBay. Met de opbrengst moet hij zijn slachtoffers vergoeden.

Zowat twintig jaar lang leek de 53-jarige Britse boekhouder Derek Klein (foto) uit Norfolk enthousiast zijn christelijke plicht te doen door zich als penningmeester in te zetten voor twee kerkfabrieken. Maar in werkelijkheid maakte hij al die tijd van het in hem gestelde vertrouwen misbruik om geld achterover te drukken. Toen hij vorig jaar eindelijk betrapt werd, bleek hij in totaal zo'n 100.000 euro te hebben gestolen. Een groot deel van het geld ging op aan zijn gokverslaving. De rest investeerde hij in de uitbouw van zijn postzegelverzameling. Dat werd een flinke collectie, want Klein staat bekend als een van de topfilatelisten van Groot-Brittannië.

De rechter in Norwich veroordeelde hem in september tot zestien maanden cel. Maar daarnaast wacht hem een nog veel zwaardere straf. De rechter verplicht hem er nu toe zijn postzegelverzameling te verkopen om zijn slachtoffers te vergoeden.

De hele verzameling komt op eBay. Opvallend daarbij is dat Klein de verkoop zelf mag organiseren. Aanvankelijk was het gerecht van plan de verzameling als een geheel te koop aan te bieden, wat zo'n 30.000 euro zou hebben opgeleverd. Maar Klein kon de rechter ervan overtuigen dat de opbrengst vier keer hoger zou zijn, indien hij de postzegels apart aan de man zou brengen. Op die manier zou hij al het gestolen geld kunnen terugbetalen.

De stelende boekhouder krijgt nu vijf maanden de tijd om kopers te vinden. Aan motivatie zal het hem niet ontbreken. Want als hij niet genoeg geld bijeenkrijgt of in het geniep een deel van de opbrengst in eigen zak probeert te steken, dreigt een nieuwe celstraf, zo heeft de rechter beloofd.

18:15 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-12-07

Kerstkaarten uit de hemel...

HaevenDode man stuurt kerstkaarten uit "de hemel"
 Een man uit de Amerikaanse staat Oregon heeft zijn vrienden en familie twee maanden na zijn dood een kerstkaart uit de hemel gestuurd.
De 34 handgeschreven kaarten waren ondertekend door Chet Fitch, die in oktober op 88-jarige leeftijd was overleden, met "de hemel" als het adres van de afzender.

Op de kaart schreef Fitch dat God hem toestemming had gegeven om terug te keren naar aarde om de kerstkaarten te bezorgen. Maar zijn kapster vertelde de lokale media dat zij het plan samen hadden gesmeed. Volgens Patty Dean (57) vertelde Chet Fitch haar zijn idee al in 1987, omdat hij na zijn dood de mensen nog een poets wilde bakken.

Een week voor zijn dood vertelde hij haar dat hij waarschijnlijk dit jaar de kaarten zou kunnen versturen. Op de kerstkaart staat Chet Fitch dansend met zijn vrouw Jessie, die in 1995 stierf.

13:15 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (0) | Tags: post, postman, pol, postbode, facteur, hemel, dood |  Facebook |

21-12-07

ontstaan ven de Kerstkaart...

merry christmis and happy newyear
Het massaal verzenden van decemberwensen stamt uit de 19e eeuw. De Engelse tekenaar Johan Calldcott maakte in 1843 de eerste kerstkaart met de originele tekst ”A Merry Christmas and a Happy New Year to You”.

In Amerika begon de drukker Louis Prang rond 1875 met het massaal produceren van kerstkaarten. Die waren zo in trek, dat het al snel traditie werd...

dus... schrijven maar...

16:15 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kerstkaart, pol, post, postman, postbode, facteur |  Facebook |

19-12-07

vreemd kerstkaartje...

normaal
Nederlander verstuurt rijbewijs als kerstgroet

Een 76-jarige man uit het Nederlandse Monster heeft per ongeluk zijn rijbewijs als kerstgroet op de post gedaan. Hij wilde enkele kerstkaarten in de brievenbus doen, maar pakte daarbij de verkeerde enveloppe.

De inwoner van Monster was gewend om zijn rijbewijs in een enveloppe in zijn binnenzak te dragen. Behalve de kerstkaarten gooide hij ook zijn rijbewijs in de bus. Op de enveloppe stond geen adres. De tijd zal leren of de man zijn rijbewijs ooit nog terug krijgt, zo zei de politie vandaag

12:08 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (3) | Tags: pol, post, postman, postbode, kerstgroet, facteur |  Facebook |

17-12-07

en de postbode bracht... Tomatensoep...

tomatensoep
Blikken tomatensoep in plaats van mobieltje


Een 23-jarige man uit Breda is dit weekend onaangenaam verrast. Op internet had hij via een veilingsite een mobieltje gekocht, maar ontving in plaats daarvan twee blikken tomatensoep.

Op 8 december had de man de gsm gekocht voor 240 euro. Zaterdag stond de postbode aan de deur met de beloofde zending. De Bredanaar betaalde de postbode keurig en maakte hierna nieuwsgierig de doos open.

In plaats van een splinternieuwe mobiele telefoon trof hij twee blikken tomatensoep aan. Hij heeft aangifte gedaan van oplichting.

20:15 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (3) | Tags: post, pol, postman, postbode, facteur, tomatensoep, blik |  Facebook |

16-12-07

Kerstkaart 93 jaar... te laat...

te laat
Kerstkaart 93 jaar te laat bezorgd

Een kerstkaart heeft na 93 jaar van omzwervingen toch de weg gevonden naar de geadresseerde. Het poststuk werd recent in perfecte staat bezorgd bij een nabestaande van Ethel Martin aan wie de kaart gericht was. De schoonzus van de inmiddels overleden Ethel, Bernice Martin, nam de kaart in ontvangst.

De kaart met daarop een tekening van de kerstman en een jong meisje werd in 1914 op de bus gedaan en is uiteindelijk wel vlak voor kerst bezorgd. Waar het poststuk de tussenliggende 93 jaren is geweest, is onduidelijk. De kaart werd bezorgd in een moderne enveloppe met een nieuwe postzegel. De originele een-cents zegel zou niet langer hebben volstaan, aldus Bernice Martin tegen Amerikaanse media.

11:30 Gepost door Pol de postman in verhaal | Permalink | Commentaren (1) | Tags: pol, post, postman, postbode, facteur, kerstkaart |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende